گزیده ای از کتاب ناطور دشت

«چیزی که راجع به کتاب خیلی بهم حال می ده اینه که وقتی آدم کتابه رو می خونه و تموم می کنه دوس داشته باشه نویسنده اش دوست صمیمیش باشه و بتونه هر وقت دوست داشت یه زنگی بهش بزنه گرچه تو واقعیت خیلی شدنی نیست. بدم نمی آد به این ایساک داینسن یه زنگی بزنم به رینگ لاردنر هم همین طور، د.ب. می گه طرف مرده. مثلا همین کتاب اسارت بشری نوشته ی سامرست موآم. تابستون پارسال خوندمش کتاب خوبیه، ولی من دوست ندارم به سامرست موآم زنگ بزنم. نمی دونم از اون نویسنده ها نیست که دلم بخواد بهش زنگ بزنم همین. ترجیح می دم به تامس هاری زنگ بزنم.»