منچستریونایتد پیش فصل خود را در ورزشگاه دانشگاه فینیکس در مقابل کلاب امریکا آغاز کرد. تور سال ۲۰۱۸ شاهد برگشت تیم به کشور آمریکا برای دومین سال پیاپی برای شرکت در مسابقات دوستانه و International Champions Cup است. در کنار این ماجرا، برخی از طرفداران در غم اتمام جام جهانی هستند و برخی دیگر بسیار خوشحال از شروع فصل جدید. یک رژیم تابستانی از امباپه، مودریچ، هازارد و دیگران باعث شده است تا عطش طرفداران برای تماشای پاس بلند خوزه مورینیو برای لوکاکو به منظره پیروزی در اولین بازی لیگ بیشتر شود. یک کیت عجیب، تغییر شورت های ورزشی از سفید به مشکی، پیشروی کُند در پنجره نقل و انتقالات و شک و تردید در خصوص قابلیت های خوزه مورینیو برای موفقیت در فصل جدید باعث شده است تا فضایی سنگین در میان طرفداران منچستریونایتد بوجود بیاید. اختلاف بسیار زیاد ترکیب یونایتد و سیتی، قهرمانی بیرحمانه همشهری در لیگ و خرید بازیکنان نام‌دار در این پنجره نقل و انتقالاتی باعث شده است تا طرفداران از خود بپرسند که آیا مدیران به اندازه کافی برای "رسیدن" به سرمایه‌گذاری های آرامش بخش حریف تلاش می‌کنند یا نه. اما بدتر از همه، تعداد زیادی از ستارگان یونایتد از ابتدای فصل به دلیل شرکت در جام جهانی حاضر نخواهند بود و باید برای بازگشت آن‌ها مدتی صبرکرد. - با این حال گاهی اوقات باید یک قدم به عقب آمد و تمامی بخش های موضوع را بررسی کرد، شاید تصویر ناخوشایندی که در ذهن ما ایجاد شده است آنقدرها هم بد نباشد. اول از همه، درباره لباس تیم حرف می‌زنم. لباس نشان دهنده باشگاه و تصویری است که از تیم به تمام دنیا نشان می‌دهد اما مسئله مهم این است که چه شخصی این لباس را می‌پوشد و چه کاری با آن انجام می‌دهد. پنج سال از آخرین باری که یونایتد مزه قهرمانی را چشید می‌گذرد و اگر یونایتد موفق شود در ماه مِی سال ۲۰۱۹ قهرمان شود، لباس فعلی از بهترین و به یادماندنی ترین لباس های تاریخ باشگاه می‌شود. در غیر این صورت این لباس فراموش خواهد شد. تمامی طرفداران آن لباس "SHARP" را که با آن یک سه‌گانه تاریخی در سال ۱۹۹۹ بردند را به یاد دارند. یا حتی آن لباس "AIG" که در سال ۲۰۰۸ لیگ قهرمانان را به موزه افتخارات اولدترافورد آورد. شاید کیت فصل جدید در حد و اندازه های بهترین کیت قرن پیش با آن یقه های بالا داده شده کانتونا نباشد، اما شما هر کیت را با افتخاراتی که به دست می‌آورد به خاطر می‌آوردید. و همه ما امیدوار هستیم که در پایان فصل پیش رو، این پیراهن، خاطراتی را به جا بگذارد که فراموش کردن‌ آنها کار هرکسی نباشد. - شاید فعالیت نقل و انتقالاتی آنقدرها که فکر می‌کردیم سریع نباشد، که کاملا با توجه به بسته شدن پنجره قبل از شروع لیگ حق با طرفداران است، اما همچنان فرصت کافی برای جذب دو بازیکن دیگر باقی مانده است. خرید یک مدافع وسط همچنان قریب الوقوع است و صحبت های زیادی درباره مدافع قدرتمند تاتنهام، توبی آلدرویرلد و کاپیتان میلان لئوناردو بونوچی و قهرمان ملی هری مگوایر در اطراف باشگاه شنیده می‌شود. همچنین حرف های زیادی درباره الکس ساندرو بازیکن یوونتوس نیز زده شده است. با این حال همیشه ترس این وجود دارد که وودوارد به دنبال داستان عاشقانه خود با رئال مادرید برود و تلاش کند تا شکم گرسنه طرفداران را با گرت بیل سیر کند! در اولین کنفرانس خبری مورینیو در زمینه نقل و انتقالات اعتراف کرد، یا حداقل نشان داد که دارد اعتراف می‌کند، که "هیچ ایده‌ای ندارم، واقعا نمی‌دانم" و مشکل این است که تا زمان حال فعالیت یونایتد در بازار مقداری نگران کننده است. - ۵۲ میلیون پوند برای فِرِد هافبک شاختار دونسک، ۱۹ میلیون پوند برای دیگو دالوت بازیکن پورتو، که البته تا ماه سپتامبر مصدوم است و در نهایت یک و نیم میلیون پوند برای دروازه‌بان استوک سیتی لی گرانت. فرد با توجه به درخشش در لیگ قهرمانان فصل پیش و گلزنی در مقابل لیورپول،‌ کماکان آن بازیکنی نیست که طرفداران برای تماشای او سر و گردن بشکنند. پیش بینی می‌شود که فرد در کنار نمانیا ماتیچ قرار گیرد تا پوگبا نقشی آزادتر داشته باشد. با این حال، غیرمنطقی است که فکر کنیم فرد به سرعت یک نمایش خارق العاده از خود نشان دهد. قطعا در مقاطعی از فصل او افت خواهد کرد و این یک امری طبیعی است. پوگبا نیز احتمالا بازی های ابتدایی تیم در لیگ برتر را از دست خواهد داد و آندره هررا یا اسکات مک‌تومینای به احتمال زیاد جایگزین او خواهند شد. اگر پوگبا را از ترکیب اصلی حذف کنیم تیم با مشکل مواجه خواهد شد و آن پاس های جادویی و حرکات طبیعی که منجر به ایجاد حفره در خط دفاعی حریف می‌شود را از دست خواهد داد. با این حال بازگشت آندریاس پریرا از لالیگا همراه مقداری امید است. - پریرا در تور پیش فصل سال پیش حضور داشت اما عطش زیاد او برای بازی کردن و صبر نکردن برای پیدا شدن موقعیت مناسب، او را به والنسیا برد. قرار دادی قرضی که به مدت یک سال اعتبار داشت. این اتفاق در فصل پیش مورینیو را بسیار ناامید کرد و او در یکی از کنفرانس خبری های فصل پیش در این زمینه گفت: "آندریاس پریرا تصمیم شخصی بود که من با آن موافق نیستم. تصمیمی که من صادقانه فکر میکنم برای او بهترین تصمیم نیست. تصمیمی که مرا مقدار کوچکی ناامید کرد." همچنین این تصمیم با توجه به مصدومیت پوگبا در سپتامبر ثابت شد که مقداری اشتباه و ناامید کننده بود زیرا با نبود پوگبا، خلاقیت از بازی یونایتد خارج شد. حال آندریاس پریرا بازگشته است و بسیار مشتاق است تا نام خود را در ترکیب اصلی ببیند. او در مصاحبه خود با روزنامه بلژیکی گفت: " من می‌خواهم در یونایتد خودم را اثبات کنم. در والنسیا نشان دادم که در بالاترین سطح ممکن توانایی بازی دارم و حال می‌خواهم این را به اولدترافورد نشان بدهم." آندریاس پریرا ۲۲ ساله توانایی دریبل زنی، ارسال پاس کلیدی و فرار های مرگبار را دارد و می‌تواند طرفداران را هیجان زده کند. او توانایی های یک وینگر کلاسیک را دارد و می‌تواند در سمت چپ و راست به خوبی بازی کند. در کنار خوان ماتا که تنها وینگر راست تیم است، او می‌تواند در تیمی که پر از وینگر چپ است خود را نشان دهد. شاید این فرصتی است که سال پیش او منتظر آن بود. با حضور در تور آمریکا، امسال او بهترین فرصت برای اثبات خود به مورینیو را دارد و می‌تواند نشان دهد که قدرت رقابت در بالاترین سطح فوتبال را دارد. - جدا از فضای منفی که توسط هوادارن در تور آمریکا بوجود آمده است، یک بخش دیگر که می‌توانیم به آن خوش‌بین باشیم وجود تعداد زیادی از جوانان و استعداد های باشگاه است. درکنار پریرا و خرید جدید دیگو دالوت، یونایتد، میسون گرینوود شانزده ساله را که ۱۷ گل در ۱۹ بازی به ثمر رسانده، آنخل گومز ۱۷ ساله، جیمز گارنر هافبک و تاهیت چانگ (یا چونگ) برنده جایزه جیمی مورفی سال پیش را برای پیش فصل در اختیار دارد. ایتان همیلتون، روشان ویلیامز و دمیتری میچل نیز همراه با بازگشت تیموتی فوسومنساه و اکسل توانزبه از کریستال پالاس و استون ویلا به اردوی تیم اضافه شدند. منچستریونایتد همانند بارسلونا همیشه در زمینه آکادمی فعال بوده است و تلاش کرده است تا بازیکنانی از تیم های پایه به تیم اصلی بیاورد. حضور این بازیکنان در تور پیش فصل باید طرفداران را بیشتر از هر خرید دیگر هیجان زده و خوشحال کند. با همکاری کِیران مک‌کِنا در کنار خوزه مورینیو و با توجه به تجربه و توانایی هایی که او در بحث نوجوانان و سرمربی‌گری آنها دارد، می‌توان امیدوار بود تا تعدادی از آنها را در سال های آتی در تیم اول ببینیم. باشگاه منچستریونایتد هیچگاه درباره کهکشانی ها نبوده است. کهکشانی ها هیجان انگیز هستند و دلایل زیادی برای خوشبینی و موفقیت می‌دهند اما هرگز قابل مقایسه با لذت تماشای نسل طلایی بکام، اسکولز، گیگز، بات و برادران نویل و تماشای بریس مارکوس راشفورد مقابل آرسنال در اولدترافورد نیستند. - شاید بزرگترین دلیل خوشبینی به فصل جدید مربوط به ستارگان و بازیکنان نباشد، بلکه بزرگترین تغییر در پشت پرده صورت گرفته است. اضافه شدن مایکل کریک، کیران مک‌کنا و مربی بدنسازی جدید استفانو راپِتی باید یک انرژی تازه و مفید و ایده های خوب به تیم بدهد. کریک از بازیکنانی است که احترام تمامی افراد باشگاه را در اختیار دارد. به تازگی پوگبا در مصاحبه ای از کمک های بیش از حد کریک به وی پرده برداشت. او به خبرنگار اسکای اسپورت گفت: " بعضی وقت ها به سراغ او می‌روم و از او می‌پرسم که آیا نصیحتی برای پیشرفت من داری؟ او همیشه به من کمک می‌کند تا پیشرفت کنم. وقتی شما در داخل رختکن نباشید این ها را متوجه نمی‌شوید اما من از او می‌پرسم و او همانند یک پدر به من کمک میکند." داشتن اشخاصی همانند کریک و مک‌کنا در کنار یک مربی بدنسازی که همراه با مورینیو در اینتر کار کرده است شاید زندگی را دوباره به رختکن تیم برگرداند و فضایی برای یک فوتبال بهتر ایجاد کند. - یک نکته دیگر که میتوان نسبت به آن خوشحال بود، استراحت تابستانی دو بازیکن ارزشمند تیم یعنی آنتونی مارسیال و الکسیس سانچز است. الکسیس اولین تابستان خود را بعد از ۹ سال تجربه کرد و با حل شدن مشکلات ویزا او حالا میتواند به تور آمریکای تیم به پیوندد. لوکاکو، پوگبا، فلینی، ماتیچ، لینگارد، راشفورد، جونز، یانگ، لیندلوف، دخیا و فرد به دلیل حضور در روسیه به استراحت اضافی نیازمند هستند. با این حال، قهرمانی یک بازیکن در جام جهانی و حضور شش بازیکن در نیمه نهایی باید مقدار زیادی اعتماد به نفس به باشگاه تزریق کند تا برای موفقیت تلاش کنند. هر تیم فصل را تازه و از نقطه صفر آغاز می‌کند و اهمیت ندارد چقدر خوب یا بد در فصل پیش بودند. برای مثال چلسی با اختلاف ۳۱ امتیاز فصل را واگذار کرد اما سال بعد قهرمان پریمیر لیگ شد. این یک فصل جدید است و یک شروع جدید. شاید همه چیز به یک فاجعه تبدیل شود، کاری هم از دست ما بر نمی‌آید. اما اگر سرمان را بالا بگیریم شاید از فوتبال لذت بیشتری نسبت به افرادی که فقط منفی فکر میکنند ببریم.