راستش هیچوقت پیروزی برزیل خواسته من نبوده اما نمیتوان به این تیم احترام نگذاشت همانطور که در داخل با وجود شدید استقلالی بودن اگر پرسپولیس را بعنوان رقیب محترم ندانم در اصل به خودم توهین کردم،اما احساس میکنم برزیل به جبر یا اختیار از اصل وجودی فوتبال خودش فاصله گرفته است.دلیلم برای این ادعا چیست؟ از خیلی از بزرگان عرصه فوتبال شنیده یا خوانده ام که برزیل ۸۲(عکس بزرگ) جزو ۵ تیم برتر تاریخ فوتبال چه بلحاظ نفر و چه از نظر کیفیت بازی بوده است و حتی لقب برترین و قدرتمند ترین را داده اند که فقط معجزه تکرار نشدنی پائولو روسی مانع قهرمانی آن سال آنها شد.جام ۸۶ دیدم چه طوفانی بودند زردها،بعنوان مثال گل کاره کا را فقط میشود توی پلی استیشن دید ولاغیر.اما با یک اشتباه دفاع و گلر و پنالتی که پله سفيد(زيکو) از دست داد،حذف شدند.سال ۹۰ که وضع از این هم بدتر بود،بازی ایران استرالیا را همه یادتان هست؟ برزیل بلای خیلی بدتری بر سر آرژانتین آورد ولی توپ گل نمی شد که نمی شد و یک غفلت از مارادونا و پسر باد(کانيگيا)برزیل را غمبار کرد.سلسائو ۹۴و۲۰۰۲ قهرمان و ۹۸ نایب قهرمان شد(اگر رونالدو سالم بود باحتمال خیلی زیاد قهرمان میشدند)اما برای من عجیب بود و هست که تا قبل از ۹۴ از هر پنج نفر در جوامع آماری متفاوت که می پرسیدم طرفدار چه تیمی هستی بندرت پیش می آمد که دست کم دو نفر برزیلی نباشند(نمیدانم چرا ولی این آمار برام جذاب بوده و هست) اما بعد از ۹۴ برزیل دیگر محبوب ترین نیست و یا اگر هست با فاصله نیست؛چرا؟ ذائقه عوض شده یا برزيل؟وقتی خودم را جای طرفداران برزیل می گذارم میبینم باخت به آرژانتین با یازده تک به تک و سه تير و کلی شوت و فانتزی میارزد به بردن ترکیه در نیمه نهایی ۲۰۰۲ که اکثر بازی در اختیار حریف بود یا حتی بردن دانمارک و هلند ۹۸.البته منظور این نیست که دوستداران برزیلی قهرمانی و برد نميخواهند؛میخواهند ولی برد برزیلی میخواهند،بازی جنس تله سانتاناو زاگالوی ۷۰را ترجیح میدهند به نوع کارلوس آلبرتو و فیل بزرگ هرچند دوتای آخر قهرمانی هم آورده باشند.فوتبال برزیل یک جور خاص بود جوری که اگر میخواستند تیمی را بلحاظ تکنیک و حمله ستایش کنند مفتخر میشد به اینکه برزیلی بازی میکند.اما الان برزیل دیگر برزیلی بازی نمیکند،دیگر رعب آور نیست.میخواهد علمی بازی کند که بنظرم موفق نمیشود چون جنس این مردم با این نوع بازی نميخواند،قبلا" به شوخی می گفتند بازیکنان برزیل را از خيابان پیدا میکنند یا می گفتند جام جهانی در هر کشوری باشد برزیل میزبان است،راست هم می گفتند چون در مکزیک و ایتالیا و فرانسه و کره و ژاپن وقتی برزیل بازی میکرد ورزشگاه زرد زرد بود ولی حالا نیست،حتی در بازی مکزیک و برزیل سبز و زرد تقریبا" برابر بود.مردم برزیل خیلی خوب میدانند از نيمار آبی برایشان گرم نمیشود و او هرگز حتی شبیه پله و جرزينهو و گارنيشاو زیکو و کاره کا و روماریو و رونالدو و رونالدينهو و ریوالدو و کارلوس و...نخواهد شد اما دوستش دارند چون الان تنها کسی که برزیلی ناب بازی میکند اوست.یک برزیلی علاقه ندارد کاسميرو و پائولينيو همزمان باشند و فقط بازی حریف را تخریب کنند،آنها دلشان میخواهد اگر برانکو و آله مائو هم در ترکیب باشند،اینقدر بالا بازی کنند که موج دوم حمله باشند.خلاصه مطلب اینکه برزیلی که شناسنامه فوتبال برزیلی داشت این نیست،این تیم دارد ماشینی میشود بخاطر همین است که دیگر دل نميبرد،دلبر ندارد که دلبری کند،شاید این جبر و فلسفه فوتبال است که به این سمت میرود هرچند که من فکر میکنم برزیل و برزیلی را بهر این کار نساخته اند. پینوشت: اینکه عرض کردم طرفداران برزیل کمتر شده اند،نظر شخصی بود و اگر اشتباه هست ببخشید.