١-بازيكن تيمشون داره درخواست جدايي ميده. مقصد هم تعيين كرده. يوونتوس داره با برگردوندنش تصميم ريسكي ميگيره.
٢-از يوونتوس هيگواين رو ميخوان. و با فروش بونوچي (نوعا فروشش، به هر تيمي) اصلا مشكلي ندارن بلكه از پولي كه گيرشون مياد خوشحال هم ميشن. چون وقتي تيم كلي خلا داره، دفاع رو با قيمت كمتر هم ميشه بست.
٣- همه از اين كه يوونتوس سعي ميكنه هيگواين رو به چلسي بده و با بونوچي+پول معاوضه نكنتش.
٤-لئوناردو مياد دست ميذاره روي بازيكني كه توي بازار نيست. بازيكني كه تقريبا واسه يوونتوس فروشش غير ممكنه. اصرار لئوناردو بر اينه كه يا كالدارا يا مذاكره بي مذاكره.
٥-لئوناردو طبيعتا نميخواد مدافعي گرونتر از بونوچي بخره (مگر اين كه اليوت بودجه اضافه اي براي تابستون فعلي يا زمستون بهش داده باشه كه بعيده)
٦-با دست گذاشتن روي كالدارا و اصرار كردن، كار رو به جايي رسونده كه معامله اي كه يوونتوس واسه انجام نگرفتنش تلاش مي كرد شده هدف و آرزوي ماروتا.
٧- اينجوري كه داره بوس مياد، الان يوونتوس از خداشه كه هيگواين رو بده پول+بونوچي بگيره. و اتفاقا ميلان هم احتمالا آخرش همينو ميخواد.
٨-هم لئوناردو هم ماروتا مي دونن كه ميلان و يوونتوس مي تونن همكاري هاي زيادي در آينده داشته باشن، يوونتوس كلي بازيكن داره كه دارن از اوح فاصله ميگيرن و با قيمت كم در دسترس ميلانن و ميلان هم كلي بازيكن داره كه دارن به اوج نزديك ميشن و در دسترس يوونتوسن. بر خلاف فاسونه و ميرابلي كه غرور كاذبشون باعث شد فرصت هايي مثل كوادرادو رو از دست بدن، بعيده لئوناردو از كنار اين فرصت ها بگذره.