توصیفی دقیق از اوضاع جامعه امروز

ﻧزدﯾك ﺑﮫ ﯾك ﻗرن از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﮫ آﻧﺗوﻧﯾو ﮔراﻣﺷﻲ اﯾن ﻧوﺷﺗﮫ ي درﺧ ﺷﺎن را ﺑﮫ ﻧﮕﺎرش درآورده، ﻣﻲ ﮔذرد. ﻣﻼﺣ ظﺎت وي در اﯾن ﻧوﺷﺗﺎر ﺑﺳﯾﺎر اﻣروزي ھﺳﺗﻧد ﭼﻧﺎﻧﻛﮫ ﺑﺎ ﺧواﻧدن آن، ﻧﺎم ھﺎﯾﻲ از ﺟﺎﻣﻌﮫ ي ﻣﻌﺎﺻ رﻣﺎن در ذھن ﻣﺗﺑﺎدر ﻣﻲ ﺷود. در ﺣﻘﯾﻘت ﮔوﯾﻲ ﻛﮫ ﺻ ﺣﺑت از ﺷﺧﺻ ﯾت ھﺎي ﺳﯾﺎﺳﻲ دوران ﻣﺎﺳت. "ﭼ رﯾك ﺑودن" و "ﺑﻲ ﺗﻔﺎوﺗﻲ" ﻛﮫ ﺑن ﻣﺎﯾﮫ ھﺎي اﺻﻠﻲ اﯾن ﻧوﺷﺗﮫ ھﺳﺗﻧد، در واﻗﻊ ﺗﺎﻛﯾد ﮔراﻣﺷﻲ ﺑﮫ روﯾﻛرد و ﻛﻧش اﻓراد در ﺻ ﺣﻧﮫ ي اﺟﺗﻣﺎﻋﻲ و ﺳﯾﺎﺳﻲ اﺳت . و ھرﯾك ﺑراﺳﺎس اﺗﺧﺎذ ﻣو ﺿﻊ و ﺗﻼش ﺑراي ﺗﻐﯾﯾر وﺿﻊ ﻣوﺟود، ﺗﻌرﯾف ﻣﻲ ﺷوﻧد. "از اﻧﺳﺎﻧﮭﺎی ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﻣﺗﻧﻔرم" آنتونیو گرامشی برگردان از متن ایتالیایی:ماریا عباسیان از اﻧﺳﺎﻧﮭﺎی ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﻣﺗﻧﻔرم. ﻣﻌﺗﻘدم ﻛﮫ زﻧدﮔﯽ ﻛردن ﺑﮫ ﻣﻌﻧﺎی ﭼ رﯾك ﺑودن اﺳت . ﻛﺳﯽ ﻛﮫ ﺑراﺳﺗﯽ زﻧدﮔﯽ ﻣﯾﻛﻧد، ﻧﻣﯽ ﺗواﻧد ﺷﮭروﻧدی ﭼ رﯾك ﻧﺑﺎﺷد.ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ درواﻗﻊ ﺳ ﺳت ﻋﻧ ﺻر ی، اﻧﮕل واره ﮔﯽ و ﺑزدﻟﯽ ﺳت ، ﻧﮫ زﻧدﮔﯽ. ﺑﮫ ھﻣﯾن دﻟﯾل از اﻧﺳﺎﻧﮭﺎی ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﻣﺗﻧﻔرم. ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ وزن ﻣرده ی ﺗﺎرﯾﺦ اﺳت . و ﺑﺻ ورت ﺑﺎﻟﻘوه ای ﺑر ﺗﺎرﯾﺦ اﺛر ﻣﯾﮕذارد. ﻣﻧﻔﻌﻼﻧﮫ ﻋﻣل ﻣﯾﻛﻧد، اﻣﺎ ﻋﻣل ﻣﯾﻛﻧد. ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ ھﻣﺎن ﺑﺧت ﺑد اﺳت؛ ﻛﮫ ھﯾﭼ ﮕﺎه ﻧﻣﯽ ﺗوان ﺣ ﺳﺎﺑﯽ روی آن ﺑﺎز ﻛرد، ھﻣﺎن ﭼﯾزی ﻛﮫ در ﺑرﻧﺎﻣﮫ ھﺎ اﺧﺗﻼ ل اﯾﺟﺎد ﻣﯽ ﻛﻧد و ﺧوش ﺳﺎﺧت ﺗرﯾن طر ﺣﮭﺎ را ﻣﺧدوش ﻣﯽ ﻛﻧد، ﺑﯽ ﺧ ردی ی ﺳت ﻛﮫ داﻣﻧﮕﯾر ھﻣﮫ ﻣﯽ ﺷود از آﻧرو ّ و ﻓﻘدان آﮔﺎھﯽ ﺳت ﻛﮫ ھوﺷﻣﻧدی را ﺳ رﻛوب ﻣﯽ ﻛﻧد. ھﻣﺎن ﺷر ﻛﮫ ﺗوده ی ﻣردم ﺗﻔوﯾض اﺧﺗﯾﺎر ﻣﯾﻛﻧد، اﻣﻛﺎن ﺗﺻ وﯾب ﻗواﻧﯾﻧﯽ را ﻣﯽ دھد ﻛﮫ ﺗﻧﮭﺎ از ط رﯾﻖ اﻧﻘﻼب ﻣﯽ ﺗوان آﻧﮭﺎ را ﻟﻐو ﻛرد و ﻗﺑول ﻣﯽ ﻛﻧد اﻧﺳﺎﻧﮭﺎﯾﯽ ﻗدرت را در دﺳت ﮔﯾرﻧد ﻛﮫ ﺗﻧﮭﺎ ﺑﺎ ﺷورش ﻣﯽ ﺗوان آﻧﺎن را ﺳ رﻧﮕون ﻛرد. از ھﻣﯾن رو اﻗﻠﯾﺗﯽ، ﺑدﻟﯾل ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ و ﺑﯽ ﻣﺳﺋوﻟﯾﺗﯽ، ﻓرم زﻧدﮔﯽ ﺟﻣﻌﯽ را ﺑدون ھﯾﭻ ﻧظﺎرت و ﻛﻧﺗرﻟﯽ ﺗﻌﯾﯾن ﻣﯽ ﻛﻧﻧد، ﺗوده اﻣﺎ اﻋﺗﻧﺎﺋﯽ ﻧﻣﯽ ﻛﻧد زﯾرا اھﻣﯾﺗﯽ ﺑراﯾش ﻧدارد؛ ﮔوﯾﯽ ﺑﺧت ﺑد اﺳت ﻛﮫ ھﻣﮫ ﭼﯾز و ھﻣﮫ ﻛس را ﺗﺣت ﺗﺄﺛﯾر ﻗرار ﻣﯽ دھد، ﺗو ﮔوﯾﯽ ﻛﮫ ﺗﺎرﯾﺦ ﭼﯾزی ﺟز ﻛﻼن ﭘدﯾدھﺎی طﺑﯾﻌﯽ ﻧﯾﺳت ، ﻓوران آﺗﺷﻔﺷﺎن ﯾﺎ زﻟزﻟﮫ ای ﺳت ﻛﮫ ھﻣﮫ را ﻗرﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﻛﻧد، ﭼﮫ آﻧﻛﮫ ﻣﯽ ﺧواﺳت و آﻧﻛﮫ ﻧﻣﯽ ﭼﮫ آﻧﻛﮫ ﻓﻌﺎل ﺑود و ﭼﮫ آﻧﻛﮫ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت . در اﯾن ﺷراﯾط، ، ﭼﮫ آﻧﻛﮫ ﻣﯽ داﻧﺳت و ﯾﺎ ﻧﻣﯽ داﻧﺳت ، ﺧواﺳت ﺑرﺧﻲ ﻧﺎﻟﮫ ھﺎی رﻗت ﺑﺎر ﺳر ﻣﯽ دھﻧد، و ﺑﻌﺿﯽ ﻓﻘط ﺑط ور ﺷ رم آوری ﻧﺎﺳ زا ﻣﯽ ﮔوﯾﻧد اﻣﺎ اﻧدك ﻛﺳﯽ از ﺧود ﻣﯽ ﭘر ﺳد: اﮔر ﻣن ﻧﯾز و ظﯾﻔﮫ ی ﺧود را اﻧﺟﺎم ﻣﯽ دادم، اﮔر ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﻛردم ﻛﮫ اراده ام را اﻋﻣﺎل ﻛﻧم، آﯾﺎ آﻧﭼﮫ ﻛﮫ رخ داده، اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺗﺎد؟ ﺑدﯾن ﺳﺑب ﻧﯾز از اﻧﺳﺎﻧﮭﺎی ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﻣﺗﻧﻔرم: زﯾرا ﻧﺎﻟﮫ ی اﺑدی آﻧﺎن از ﺳر ﻣﻌﺻ وﻣﯾت ﻋذاﺑم ﻣﯽ دھد. از ل ﻛرد و ھر روزه ﺑﮫ ّ ھر ﯾك از آﻧﺎن ﻣﯽ ﺧواھم ﺗوﺿ ﯾﺢ دھد ﻛﮫ ﭼ طور ﻧﻘﺷﯽ را ﻛﮫ زﻧدﮔﯽ ﺑﮫ او ﻣﺣو ﻋﮭده اش ﻣﯾﮕذارد را اﯾﻔﺎ ﻣﯽ ﻛﻧد، از ھرآﻧﭼﮫ ﻛﮫ اﻧﺟﺎم داده و ﺑﺧﺻوص ھرآﻧﭼﮫ اﻧﺟﺎم ﻧداده اﺳت . ﻣن ﻓﻛر ﻣﯽ ﻛﻧم ﻛﮫ ﻣﯽ ﺗوان ﺑﺎ آﻧﺎن ﺑﯽ ﺷﻔﻘت ﺑود، و ﺑﺎﯾﺳﺗﮫ ﻧﯾﺳت ﺗر ﺣم و اﺷﻛﯽ ﺑرای آﻧﮭﺎ ﺑﮫ ھدر داد. ﻣن ﯾك ﭼ رﯾك ھﺳﺗم، زﻧدﮔﯽ ﻣﯽ ﻛﻧم، و در ذھن آﮔﺎه ام ﭘﯾﺷﺎﭘﯾش ﺟﻧب و ﺟوش ﻛﺎر ﺑرای ﺷﮭر آﯾﻧده را، ﻛﮫ ﺑﮫ ﺳﮭم ﺧود در ﺣﺎل ﺳﺎﺧت آن ھﺳﺗم، اﺣ ﺳﺎس ﻣﯽ ﻛﻧم. ﺷﮭری ﻛﮫ در آن، ﺗﻌﮭدھﺎی اﺟﺗﻣﺎﻋﯽ ﻓﻘط ﺑر ﮔرده ی اﻧدﻛﯽ ﺳﻧﮕﯾﻧﯽ ﻧﻣﯽ ﻛﻧد، ﻛﮫ ھر ﭼﮫ در آن رخ ﻣﯽ دھد از روی ﺗﺻﺎدف و ﺑﺧت ﺑد ﻧﯾﺳت ، ﺑﻠﻛﮫ درﻧﺗﯾﺟﮫ ی ﻋﻣﻠﻛرد ھوﺷﻣﻧداﻧﮫ ی ﺷﮭروﻧدان اﺳت.ھﯾﭼﮑس در اﯾن ﺷﮭر ﻛﻧﺎر ﭘﻧﺟ ره ﺑﮫ ﺗﻣﺎﺷﺎی ﻋده ای ﻛﮫ ﺧود را ﻗرﺑﺎﻧﯽ و ﻓدا ﻣﯽ ﻛﻧﻧد، ﻧﻣﯽ ﻧﺷﯾﻧد. زﻧدﮔﯽ ﻣﯽ ﻛﻧم و ﭼ رﯾك ھﺳﺗم. ﺑﮫ ھﻣﯾن ﺧﺎط ر از ﻛﺳﺎﻧﯽ ﻛﮫ ھﯾﭻ ﻣوﺿ ﻌﯽ ﻧدارﻧد ﻣﺗﻧﻔرم، از اﻧﺳﺎﻧﮭﺎی ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﻣﺗﻧﻔرم. ١٩١٧ ﻓورﯾﮫ ١١ آﻧﺗوﻧﯾو ﮔراﻣﺷﯽ @telegram.me/Hegemony_culture