اون حلقه که تو دستته ، طناب اعدام منه ستاره ی غرق به خون تو سفره ی شام منه تو اون جا غرق زندگی ، من این جا غرق مردنم مثل یه دیوونه دارم اشک می ریزم ، جون می کنم از خونه بیرون می زنم ، طاقت موندن ندارم باید بیام ببینمت ، یه هدیه ای برات دارم چه قدر شلوغه کوچه تون ، ببین چه شور و حالیه اما تو سفره عقدتون ، جای یه چیزی خالیه مگه می شه تو این لباس ، نبینمت رویای من فقط بذار نگات کنم ، چیزی نگو ، حرفی نزن...!