آقای میبدی(مجری):
اخیرا زمزمه های نژادی در بین ما ایرانیها بالا گرفته. همه ما میدونیم آریایی ها یه قومی بودن توی سیبری که چون اونجا دچار یخبندان میشه و نمیتونن کشاوزی کنن راه میفتن میان به سمت ایران.. عده هم به سمت اروپا و هند میرن. هرکدومشونم یه تمدنی تشکیل میدن ولی به هرحال اونموقع ایرانی هایی بودن که تو ایران زندگی میکردن و بومی بودن. ما اونها رو رها کردیم و بعد چسبیدیم روی این مسئله "آریایی" و متاسفانه داریم تو این مسئله به تفاخر میرسیم که به نظرم این خیلی خطرناکه. میخوام ببینم نظرتون درباره این چیه؟
هلاکویی:
اول اینکه فایده ای برای دارندگان این باور وجود نداره غیر دشمنی با اقوام و گروه های دیگه.. و بعد هم اصلا شما نژاد برترید.. قبول.. ولی وقتی علمتون کمتره.. هوشتون کمتره.. توانایی هاتون کمتره.. موفقیتتون در هر عرصه ای از فعالیت های انسانی کمتره.. حالا برید هرچی دلتون میخواد افتخار کنید.. حتی از نظر روانشناسی به میزانی که اینقدر به گذشته افتخار میکنید نشانه تو خالی بودن و نداشتن حرمت نفس شماست.. به همین جهت جامعه ای که روی پای خودش ایستاده و کسی که به خودش متکیست و کسی که خودش رو کسی میدونه که به جایی رسیده نگاه نمیکنه که 700 یا 2000 سال قبل کی چه کرد و چه کاره بود.. این عدم نگاه واقع بینانه و عاقلانه ما و از اون مهمتر اخلاقی و انسانی ما به موضوع رو نشون میده و برمیگرده به یه چیزی که در انسان یه حالت دوگانه ای رو از کودکی داره.. یعنی ما از کودکی دو چیز رو با هم در تضاد داریم:
یکی میخوایم مانند جمع بشیم و همه فکر کنن مثل اوناییم
دوم اینکه جنبه منحصر بفرد داشته باشیم
بنابراین من از طرفی خودم رو مثل بقیه میدونم از طرفی ممکنه روی کیفم بزنم FH یعنی فرهنگ هلاکویی.. حتی نام هم همین حالت رو پیدا میکنه.. که میگیم "این اسم منه" درحالی که این اسم میتونه مشترک خیلی کسان دیگه هم باشه.. بنابراین مطالعات نشون میده به میزانی که کشورها به گذشته و به سابقه تاریخیشون افتخار میکنن نشون دهنده خالی بودن و به نوعی توجیه عقب ماندگی امروزشونه.. و بعدم حالا بالفرض که اصلا شما یه امتیازاتی داشتید و یه برتری داشتید یا هم اکنون دارید حالا میخواید با منی که از شما کمترم چیکار کنید؟.. تازه میخواید من رو که از شما کمترم آزار بدید؟ یعنی من یه بچه رو بزنم چون نمیفهمه یا کوچیکه؟ یه آدم رو تحقیرش کنم بخاطر اینکه توانایی های منو نداره؟.. روزی که شما به یه همچین جایی میرسید که دیگه معلومه خیلی بدبخت و بیمارید.. من بعضی اوقات یه برنامه هایی با یه شعارهایی میدیدم که مات و مبهوت میموندم.. که حالا من اگه ثابت کنم 700 سال قبل یا 7000 سال قبل فلان کار رو ما شروع کردیم یا آتش رو ما کشف کردیم آهن رو ما ذوب کردیم.. خب حالا چیکار کنن مردم؟ مثلا در خدمت من باشن دست و پای منو ببوسن.. منی که حتی نمیدونم اون آتش چگونه آتش هست رو بیان مثلا ستایش کنن؟ این خیلی خار و خفیف بودن آدم رو نشون میده که اصلا به این فکر ها بیفته
