خوان گاسپارت ، رئیس باشگاه بارسلونا در فاصله سالهای 2000 تا 2003 ، خاطره جالبی از اولین روز ورود ژوزه مورینیو به اسپانیا برای فعالیت در باشگاه بارسلونا به عنوان مترجم و کمک مربی تیم ، تعریف می کند.... (رئیس وقت باشگاه در این زمان جوزپ لوییس نونیز بوده است) :
گاسپارت میگوید: « وقتی ژوزه به عنوان دستیار و مترجم بابی رابسون در بارسا مشغول به کار شد ، او حتی به حداقل حقوق لازم برای زندگی عادی خود در اسپانیا و اجاره یک سوئیت آپارتمان ، دسترسی نداشت!».
بابی رابسون در صحبت با نونیز به او گفته بود که « من بهرحال نیاز به مترجم و دستیاری در تیم دارم» و بر اساس اصرار رابسون ، نونیز با مبلغ اندکی برابر با 10000 پزوتا(واحد پول اسپانیا)، استخدام ژوزه را پذیرفت.
سپس ما به سراغ ژوزه که در هتل هوسا منتظر ما بود ، رفتیم و مبلغ پیشنهادی را به او گفتیم... اما او به رابسون گفت که با این مقدار پول او حتی نمی تواند در اسپانیا زنده بماند! و پیشنهاد را رد کرد. در نهایت نونیز مبلغ قرارداد را اندکی بالاتر برد و ژوزه در بارسا ماندنی شد ؛ اما بدلیل شرایط بد مالی نتوانست اتاقی را اجاره کند...
گاسپارت میگوید: « در نهایت ، ژوزه در اتاق (اجاره ای) من در هتل آرناس برای چند ماه اول فعالیتش در بارسا ، بصورت رایگان زندگی کرد... زیرا در صورت اجاره مکان مناسب ، او دیگر مبلغی برای سایر مخارج خود برای زندگی در اسپانیا نداشت!... پس از گذشت چند ماه و گسترش بیشتر فعالیت و نقش او در بارسا و مترجمی تیم ، او توانست با مبلغ بیشتری که از باشگاه دریافت میکرد اتاقی برای خود تهیه کند».
