دمبله و شرایط مبهمش در بارسلونا، به او اعتماد کنید آقای والورده

اختصاصی طرفداری- دمبله که روزی توسط سایت های آماری کریستیانو رونالدوی عصر جدید نامیده می شد. در حالی فصل جدید را آغاز خواهد کرد که، در فصل اول حضورش در این تیم به هیچ وجه نتوانست عملکرد قابل قبول و مورد انتظار هواداران را بر آورده کند. او که به عنوان جانشین نیمار به این تیم پیوسته بود و مبلغ بسیار کلانی برای خریدش خرج شد، در اولین بازی های خود در ترکیب بارسلونا مصدوم شد و 4 ماه اول فصل را از دست داد تا بدشانسی بزرگی را در اولین روزهای حضورش در این تیم را تجربه کند. بعد از وقفه ای چند ماهه، حضور مجدد دمبله بعد از یک مصدومیت طولانی با عدم اعتماد والورده به او شرایط روحی او را بدتر از قبل کرد. او در مواقعی که آماده بود هم والورده تمایل زیادی به استفاده از او نداشت. این مسئله بخصوص بعد از حذف بارسلونا از لیگ قهرمانان با شکست سنگین برابر رم باعث شد تا انتقادات زیادی از سرمربی بارسلونا بخاطر بازی ندادن به دمبله مطرح شود. با این وجود، سبک بازی بارسلونا که در این فصل بیشتر ۲-۴-۴ بوده باعث شده که جایی برای دمبله در ترکیب اصلی آبی اناری ها پیدا نشود. دوری طولانی مدت دمبله در کنار نیمکت نشینی های مداومش و برچسب قیمت بالایی که داشت. باعث شده بود که او نتواند حتی سایه ای از عملکرد خود در دورتموند را به معرض نمایش بگذارد.

با نیم نگاهی به عملکرد او در فصل 2017-2016 ،در میابیم که او تا چه حدی از فرم خوب بدنی اش فاصله گرفته است.

آمار بالا به ما نشان می دهد که دمبله در فصل قبل از پیوستنش به بارسلونا، تا چه حدی در دورتموند موفق عمل کرده است. او تعداد بازی و دقایق زیادی را در ترکیب قرار گرفت ولی با این حال توانست آمار و کیفیت فوق العاده ای را از خود به نمایش بگذارد.  کیفیتی که انتظار می رود او در بارسلونا هم از خود نشان دهد. چون او تمامی خصوصیت های یک وینگر درجه یک را داراست. دمبله دو پا است و به حدی با هر دو پایش راحت بازی میکند که تشخیص پای تخصصی او در زمان بازی برای بیننده بسیار سخت است. یکی از دلایل بزرگ این خصوصیت فوق العاده، پاهای بلند  اوست و این باعث می شود که مرکز ثقلش بالاتر از پاهایش باشد. این امتیاز باعث می شود او راحت تر دریبل بزند و بهتر با توپ کار کند. با این حال او بسیار سریع هم هست و در فریب دادن مدافع روبه رو و کنار زدنش از بهترین هاست. البته از این نکته هم نباید گذشت که والورده به بازیکنان باتجربه و کم اشتباه بیشتر بها می دهد. او مربی ریسک پذیری نیست و حاضر نیست که نتیجه را فدای اشتباه بازیکنان جوانش کند.

دمبله در کنار تمام توانایی هایی که دارد دچار نقاط ضعفی هم است. پاس های او به خصوص در این فصلی که سپری شد نشان داد که دقت زیادی ندارد. به طوری که در لیگ قهرمانان همین فصل که تنها سه بازی در آن انجام داد میانگین دقت پاس هایش 75 درصد بود که با توجه به دیگر توانایی هایش انتظارات بیشتری از او می رود. علاوه بر پاس، دمبله در نفوذها و ارسال ها هم بعضا سر در گم عمل می کند. او درپاس دادن عجول است و مثل یک حرفه ای نمی تواند بازیکنانی که داری موقعیتی بهتری در زمین هستند را پیدا کند. با این  حال او  تنها  20 سال دارد و تمام  اشکالاتی که در بازی او مشاهده می شود با گذر زمان رفع خواهد شد.

 تمامی این حرف هایی که زده شد تنها با اعتماد مربی و بازی دادن به او ممکن است. اعتمادی که گاها در مقاطع پایانی فصل شکل گرفت. دمبله هر چه قدر در ابتدای فصل قبل سینوسی و پر فراز و نشیب بود، در بازی های انتهایی فصل توانست خودی نشان بدهد و اندکی شرایط را تغییر بدهد. او در بازی برابر ویارئال توانست یک نمایش فوق العاده را به اجرا بگذارد و روی سه گل بارسلونا تاثیر مستقیم بگذارد. او دو گل هم زد که گل دومش را با یک حرکت انفرادی دیدنی و یک ضربه چیپ وارد دروازه ویارئال کرد تا هوادارن بارسلونا را برای درخشش در فصل آینده را امیدوار نگه دارد. اما تمام مشکل دمبله تنها منوط به والورده نیست او در فصل آینده یک رقیب بزرگ و جدی را در کنارش خواهد دید. بارسا در فصل نقل و انتقالات توانست مالکوم  وینگر مستعد بوردو را در پست او به خدمت بگیرد و با توجه به حضور کوتینیو در سمت چپ و سوارز در پست مهاجم هدف و مسی به عنوان مهاجم سایه و خرید مالکوم در سمت راست زمین حضور او در ترکیب اصلی با تردید های زیادی همراه خواهد بود. نکته ای که در وصف شرایط این روزهای دمبله واضح است. تنها راه برگرداندن دمبله به روزهای خوبش بازی دادن به اوست. کاری که والورده برای نجات یکی از بهترین استعدادهای جهان در کنار آماده سازی مسائل روحی روانی دمبله، باید فرصت های بیشتری را در اختیارش بگذارد.