طرفداری- محمد احتشام معاون مجموعه آفتاب انقلاب درخصوص راه ندادن لیلا رجبی قهرمان سابق دوومیدانی به این مجموعه در چند روز گذشته، اظهار کرد:
بحث راه دادن نبود. رجبی برای تمرین به آفتاب انقلاب میآید اما آن روز ساعت 5 بعدازظهر و سانس بدنسازی مردان بود. خانم رجبی میخواست از سالن بدنسازی استفاده کند و ما به او گفتیم سانس مردان است و این اجازه فراهم نیست. او هم رفت.
به نقل از ایسنا، وی ادامه داد:
در آفتاب انقلاب تنها یک سالن بدنسازی داریم. وزارت ورزش دستور جداسازی سالنهای تمرینی مردان و زنان را به ما داده است. ما هم به لیلا رجبی گفتیم که باید هماهنگ کند و در سانس بانوان به سالن بیاید. چیز خاصی نبود. لیلا رجبی جزو ورزشکاران خوب ما است.
گفتنی است چند روز پیش از ورود لیلا رجبی به سالن بدنسازی باشگاه انقلاب ممانعت به عمل آمده بود که این کار، واکنش لیلا رجبی را در صفحه شخصی خود به دنبال داشت. وی نوشت:
القصه من شنبه بعد از مدتها برای تمرین و شاید برای یاداوری خاطرات ده ساله تمرین و مسابقه و دیدار با ورزشکارانی که عمری را با خیلی هایشان گذراندم به مجموعه ورزشی دوومیدانی آفتاب انقلاب تهران رفتم و ای کاش که نمیرفتم چرا که بعد از این همه سال تلاش برای این بالا بردن این پرچم در کشورهای مختلف مرا برای تمرین ساده ایی به آن مجموعه راه ندادند و گفتند که تو دیگر نمیتوانی اینجا تمرین کنی و از همان راهی که آمدی برگرد انگار که مرا نمی شناختند ، تلاشهای سالهای گذشته مرا در این مجموعه ندیده بودند و انگار که من ایرانی نبودم... آنجا بود که دلم شکست ، بغض گلویم را گرفت و اگر کسی در آن اطراف نبود شاید برای خودم و این همه سالی که برای سربلندی کشورم گذاشتم زار زار گریه می کردم .من حتی زمانی که زیر پرچم ایران در مسابقات مختلف شرکت میکردم هم زمانی که برای اردوی ورزشی به بلاروس میرفتم با وجودی که تابعیتم را عوض کرده بودم هم باز آنجا از احترام برخوردار بودم و از همه امکانتشان استفاده میکردم ولی حالا و در ایران... من و امثال من تا زمانی که هستیم و میتوانیم در مسابقات مختلف برای کشور مسابقه دهیم برای مسئولین ورزش کشور اهمیت داریم... خدا نکند که ورزشکاری در دوره بعد از ورزش قهرمانی در زندگی پر مشقت امروزه دچار مشکل شود که توقع کمک و دستگیری از آن دوستان مسئول میشود زهی خیال باطل و چه خوب گفته اند در ادبیات ضربالمثل ما که پهلوان زنده را عشق است و وای به حال ما اگر روزی بیوفتیم به زیر که فقط در این وانفسا خدا به فریادمان برسد . من در تمام این سالها هر چقدر که از مسئولین ورزشی کشور بی اعتنایی و بی احترامی دیدم ولی در عوض از هموطنام چیزی جز عشق و محبت و مهر ندیدم و به همین خاطر همیشه در راهم برای کسب افتخار برای این مردم ثابت قدم بودم و این افتخار نصیبم گردید که بتوانم سالها با پرچم مقدس ایران در مسابقات مختلف جهانی ، المپیک و آسیایی در حد توانم برای این کشور بجنگم. ولی حالا...