معرفی سه فیلم از سه بازیگر اسطوره ی سینمای جهان (کلینت ایستوود، جک نیکلسون، آل پاچینو)
Gran Torino 2008 (گرن تورینو)
As Good as It Gets 1997 ( بهتر از این نمیشه)
Scent of a Woman 1992 (بوی خوش زن)
نکته ی مشترک هر سه فیلم، بازی بازیگران نام برده در نقش کاراکترهایی بداخلاق و بیزار از اجتماع است که به طرز شگفتانگیزی در طول فیلم بیننده را عاشق و مجذوب خودشان میکنند!
ایستوود در فیلم گرن تورینو نقش والت کوالسکی افسر بازنشسته ای را بازی میکند که دل خوشی از جنگ با کره ندارد و از آسیایی ها و سیاه پوستان متنفر است، این در حالیست که او همسایگانی اهل کره و همچنین سیاهپوست دارد.
نیکلسون در فیلم بهتر از این نمیشه نقش ملوین یودال پیرمرد نویسنده ای را بازی میکند که به شکل عجیبی دچار بیماری وسواس است. او حتی حاضر نیست به انسان های اطرافش دست بزند! و با مردم حتی همسایگان خودش بسیار بد اخلاق و بد عنق و بد دهن رفتار میکند! در این بین ملوین هر روز باید به یک رستوران خاص برود و فقط از کارن یکی از پیشخدمت های آنجا سرویس میگیرد!
آل پاچینو در فیلم بوی خوش زن که در ایران بخاطر فقر فرهنگی بوی خوش زندگی معرفی شده است، نقش سرهنگ کلنل را بازی میکند که پیرمردی نابیناست. سرهنگ کلنل بخاطر اخلاق بسیار تندش از خانواده کنار گذاشته شده و آنها سعی میکنند با آوردن یک پرستار او را از سر باز کنند. در این میان پرستار سرهنگ که پسر جوانیست در عین اینکه از تندخویی و بد دهنی های او به ستوه آمده است، بتدريج متوجه شخصیت قدرتمند سرهنگ میشود که با وجود نابینا بودن، قادر به انجام کارهای خارق العاده ایست. این نقش یکی از بهترین و به یاد ماندنی ترین بازیهای آل پاچینو هست که همواره مورد توجه منتقدان نیز بوده.
در پایان دیدن این سه فیلم که هر کدام نمرات بالا و جوایز مختلفی نیز گرفته اند را به دوستداران فیلم های هالیوودی توصیه میکنم. هر سه اثر دارای محتوای بسیار ارزشمند و سه پایان بندی مختلف ولی بی نظیر و عمیق هستند که تا مدت ها در ذهن مخاطب میمانند و حتی در شخصیت او ریشه میدوانند.
