شب شعر توی ذهنم با حروف تازه تازه شب انتخاب واژه که ترانمو بسازه مثه پروانه زدم پر میون باغ الفبا یک به یک دوره کردم از ((الف)) تا ((حمزه)) و ((یا)) بین حرفای صدا دار داد زد ((آی کلا دار)) منو بردار با یه ((ی)) و ((ر)) بنویس دوباره از یار ای یار ای یار ای یار ای یار اما من یاری نداشتم با کسی کاری نداشتم یارو با سه تا حروفش یه گوشه ای کنار گذاشتم باز دوباره تو کتابا سر گذاشتم پی حرفا گشتمو گشتمو دیدم باز دوباره حرفی از ((یا)) ((الف)) و ((ی)) و ((ر)) و ((آ)) ((الف)) و ((ی)) و ((ر)) و ((آ)) اگه با نون جور میومد واسه من قشنگ ترین اسم توی شعرم در میومد از دل خانه ویران از ته سفره ی بی نان ((نونی)) برداشتمو دیدم نام شعرم شده ایران ایران …