در دومین قسمت از مجموعه معرفی اسطوره های پرسپولیس، این بار به معرفی 2 تن از بزرگان دهه 40 و 50 باشگاه پرسپولیس می پردازم.یادآوری میکنم شماره ها به تصادف آمده اند و مقایسه ای در کار نیست. 3-همایون بهزادی:ملقب به "سرطلایی" همایون بهزادی در روز 20 دی ماه 1320 در خرم آباد متولد شد.خانواده بهزادی تهرانی هستند و او به واسطه شغل نظامی پدرش در سفر بود و چندی بعد همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد. همایون بهزادی خیلی زود با توپ مانوس شد و تنها 12 سال داشت که در تیم‌های زیرگروه شاهین عضو شد. تیم‌های کودک شاهین، کولاک، سیمرغ و بالاخره بزرگسالان شاهین، مسیر ترقی او بود.همایون در سال 1337 رهسپار تیم بزرگسالان باشگاه شاهین شد. دکتر عباس اکرامی، سرمربی وقت تیم شاهین اعتقاد بسیاری به اخلاق و علم داشت. به همین خاطر وقتی یک بار همایون بهزادی، از سر کلاس و مدرسه گذشت و به تمرین شاهین رفت، با سیلی اکرامی مواجه شد. اکرامی به بهزادی یادآور شد که اینجا در مکتب فوتبال شاهین، اخلاق و علم بر فوتبال برتری دارند. پس از انحلال باشگاه شاهین تهران، همایون بهزادی مهاجم با استعداد آن روزهای فوتبال ایران می‌خواست به عقاب یا پاس برود،اما تشکیل تیم پرسپولیس، یاران شاهین را به دور هم حفظ کرد. همایون بهزادی برای اولین بار در روز 16 فروردین سال 1347 در حالی که 26 سال و سه ماه داشت پیراهن پرسپولیس را در بازی دوستانه مقابل تیم فوتبال استقلال تهران بر تن کرد. یک ماه بعد، بهترین روزهای همایون بهزادی در فوتبال بود. با درخشش فوق‌العاده و 4 گلی که او در 4 بازی زد تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات چهارمین دوره جام ملت‌های آسیا که به میزبانی ایران برگزار می‌شد هر چهار حریف خود را شکست داد و قهرمان شد اما همایون بهزادی به شدت دچار مصدومیت شد. در پرسپولیس سال 47، دوران نقاهت بعد از مصدومیت را سپری کرد اما در سال 48 وقتی پرسپولیسی‌ها دسته‌جمعی به پیکان پیوستند، یک بار دیگر قدرت‌نمایی کرد و یک سال بسیار خوب را در این تیم گذراند. سالی که با قهرمانی در مسابقات تهران و جام بین‌المللی دوستی توام بود. با نظر و خواست او، یاران پرسپولیس، از پیکان به تیم خود برگشتند. در شهریور سال 49 که این اتفاق رخ داد، همایون که 28 سال و 8 ماه داشت همه‌کاره تیم شده و در واقع بعد از علی عبده، دومین قدرت تصمیم‌گیر در پرسپولیس بود.خود بهزادی درباره این دوره گفته است:"آلن راجرز انگليسی، سرمربی پيكان در سال 50 به پيشنهاد من و تاييد علی عبده به ايران برگشت و پرسپوليس با حضور او در سال‌های 50 و 52 قهرمان ليگ كشور شد."یکی از صحنه‌های ماندگار این رقابت‌ها در روز 16 شهریور سال 52 رخ داد. پرسپولیس در جریان مسابقات لیگ اول تخت جمشید تاج سابق را 6-0 برد و همایون بهزادی، سه گل از 6 گل پرسپولیس را در حالی که هم مصدوم بود و هم 31 سال و 8 ماه داشت به ثمر رساند. همایون بهزادی پس از رفتن راجرز در زمستان 1353 هدایت پرسپولیس را بر عهده گرفت و به جوانگرایی روی آورد و به جای کلانی، کاشانی، طاووسی، بیوک وطنخواه و... در ترکیب پرسپولیس از وجود محمدرضا زادمهر، محمدحسین دادکان، بیژن ذوالفقارنسب و... بهره برد. همایون بهزادی با پیراهن تیم ملی 2 قهرمانی در جام ملت های آسیا 1968(1347) و 1972(1351) را در کارنامه خود دارد و در جام ملت های 1968 آقای گل رقابت ها شد. وی با پیکان و پرسپولیس قهرمان 3 دوره لیگ فوتبال ایران(2 دوره جام منطقه ای و 1دوره جام تخت جمشید)شده است.رکورد هایی که از مرحوم بهزادی به یادگار مانده است که چند مورد را در زیر آورده ایم: نخستین آقای گل فوتبال ملی ایران - رکورد بیشترین گل زده در دربی تهران طی یکسال 4 گل ( 1352 ) - تنها ایرانی هتریک کننده در دربی تهران و ... سرانجام همایون بهزادی در 2 بهمن 1394 در تهران و در 74 سالگی درگذشت.روحش شاد و یادش گرامی باد. 4-محراب شاهرخی "مروارید سیاه" و "عمو محراب" و "بمب افکن سیاه" برای وصف دقیق تر زنده یاد محراب شاهرخی به مطلبی از دکتر صدر اشاره میکنم.https://www.tarafdari.com/node/440354 محراب شاهرخی زاده 13 بهمن 1322 در سربندر خوزستان دیده به جهان گشود.شاهرخی در سالهای نوجوانی به همراه ناظم گنجاپور و اکبر افتخاری بازیکن باشگاه "کلوپ شنای اهواز" بود.هر سه همکلاسی از ۲۰ سالگی به باشگاه‌های بزرگ پایتخت پیوستند.شاهرخی ابتدا به شاهین تهران پیوست.او در مدت 3 سال 57 بازی با پیراهن شاهین انجام داد و 7 گل به ثمر رساند.محراب همزمان با بازی در پست دفاع راست و چپ، در خط میانی هم بکار گرفته می‌شد.سپس به دارایی پیوست ولی تنها یکسال در این تیم ماند و به پیکان قدرتمند آن دوران پیوست و همبازی شاهینی های سابق شد.سرانجام در سال 1350 محراب به همراه سایر شاهینی ها به پرسپولیس آمد. شاهرخی طی پنج فصل برای پرسپولیس بیش از 100 بازی انجام داد(107 بازی) و 9 گل به ثمر رساند.پایان حضور شاهرخی در پرسپولیس با دوره جوانگرایی همراه بود و وی با تلخی فراوان از پرسپولیس جدا شد.جواد الله وردی روایت تلخی از زندگی محراب شاهرخی دارد. او می گوید؛ "سال ۵۳، زمانی که تازه به پرسپولیس رفته بودم، به باشگاه سر زدم. محراب را نامه به دست دیدم. تلخ و گرفته بود. گفتم چه شده عمو؟ گفت؛ هیچ. باشگاه از من و هادی طاووسی و هنریک سرکیسیان و بیوک وطنخواه خواسته است از فوتبال خداحافظی کنیم یا از باشگاه برویم. نامه را نگاه کردم نوشته بود؛ «آقای محراب شاهرخی، فوتبالیست ارزنده پرسپولیس، با تشکر از زحمات بسیاری که برای تیم کشیده اید، به اطلاعتان می رسانیم که از این به بعد می توانید فوتبال را هرکجا که می خواهید ادامه دهید.»پس از این اتفاق وی به شهباز که آن روز ها یکی از برترین تیم های ایران و آسیا بود پیوست. با این وجود اما دوری او از پرسپولیس به درازا نکشید و با تعطیلی لیگ تخت جمشید به علت انقلاب، شاهرخی تنها یک فصل برای این تیم بازی کرد و سپس به مربیگری روی آورد.وی در سخت ترین دوره باشگاه پرسپولیس سرمربی این تیم بود.هنگامی که قصد داشتند نام پرسپولیس را به شهید چمران تغییر دهند وی با بازی ندادن بازیکنان در فینال برابر هما، حاضر به از دست دادن عنوان قهرمانی جام باشگاه های تهران1360(معتبرترین رقابت دهه60) شد و این نشان از غیرت بالای این پرسپولیسی به تیم داشت.البته ناملایمات مدیران فوتبال آن دوره عمو محراب دوست داشتنی را از فوتبال و پرسپولیس دور کرد و وی را به انزوا کشاند. از جمله افتخارات ملی محراب شاهرخی میتوان به قهرمانی در جام ملت های 1968 آسیا اشاره کرد.در رده باشگاهی وی به همراه پرسپولیس 3 قهرمانی لیگ فوتبال ایران(یک دوره جام منطقه ای و دو دوره جام تخت جمشید)رسید. سرانجام در دوازدهم بهمن ماه 1371 محراب شاهرخی که تنها 49 سال داشت به علت سکته مغزی "در تنهایی و فراموش شدگی" درگذشت.روحش قرین رحمت باد!