نکته خیلی جالبی که بازی امروز لیورپول داشت چیزی بود که قبلاً تجربه نکرده بودیم. همون‌طور که میدونید اکثر تیم های جزیره در مواجهه با لیورپول تاکتیک مشخصی رو انتخاب می‌کنن، دفاع مطلق و استفاده از تک موقعیت های بوجود اومده از اتفاقات و ضربات شروع مجدد. همین باعث میشه در اکثر دقایق بازی توپ در دست لیورپول باشه و حریف در محوطه خودی تجمع کنه. در نتیجه لیورپول ۹۰ دقیقه توپ رو در اختیار داره ولی نمیتونه موفق به گلزنی بشه. اما امروز با حضور آلیسون در دروازه لیورپول کاری کرد که حتی اگر در ۵ سال قبلی انجام شده بود، هرگز با این دقت و مهارت انجام نشده بود. آلیسون به عمد سعی میکرد با حفظ توپ و عدم استفاده از توپ های بلند، خط حمله و هافبک های حریف رو وادار کنه که پرِسش کنن، و این تاثیر زیادی روی باز شدن بازی و امکان ایجاد حمله های سریع بشه. تا حدی که تو دو سه صحنه ۴ نفر از بازیکن های وست هم برای ایجاد فشار روی آلیسون موقعیت دفاعی خودشون رو ترک کردن، و خط دفاعی با ۵ پاس توپ رو از اون منطقه خارج کردن که میتونست تبدیل به یک حمله سریع دیگه بشه. این کار رو قبلاً کاریوس و مینیوله بارها امتحان کرده بودن که غیر از ایجاد سکته کوچیک برای هوادارا نتیجه ای نداشت. آلیسون با این کارش کمک زیادی به بازی سازی تیم کلوپ می‌کنه، که به نظر ارزش این ریسک در بلند مدت خودش رو نشون خواهد داد