کاوشگر خورشیدی پارکر از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا، سوار بر موشک سنگین “دلتا IV” با موفیت به فضا پرتاب شد، تا ماموریت مهیج خود برای لمس خورشید را آغاز کند.
پارکر در نزدیکترین مدارش به دور خورشید، در اتمسفر خارجی خورشید یا همان تاج خورشیدی(Corona)، یعنی در فاصلۀ کمتر از ۶٫۱ میلیون کیلومتری از سطح آن قرار خواهد گرفت، جایی که دمای آن به میلیونها کلوین میرسد. فضاپیمای پارکر در ابتدا به سوی مدار سیاره ناهید می رود تا با استفاده از روش “قلاب سنگ گرانشی” سیارۀ ناهید، سرعت کافی برای چرخش به دور خورشید را بدست بیاورد. این بخش از برنامه قرار است ۱۰ مهر (۲ اکتبر) اجرایی شود. اولین مرحله از قرارگیری در مدارهای تعریف شده دور خورشید نیز تا ۱۴ آبان (۵ نوامبر) انجام میشود. قرار است پارکر در طی ماموریت ۷ ساله خود ۲۴ بار در مدار خورشید گردش کند.
محافظ حرارتی برای حفظ تجهیزات کاوشگر پارکر، فقط تا ۱۳۷۰ درجه سلسیوس گرم خواهد شد. تکنولوژی به کار رفته در این محافظ، فوقالعاده است و از دو کامپوزیت کربن-کربن، که به روش “فرا گرم کردن”(Superheating) ساخته شدهاند، تشکیل شده که یک لایۀ ۱۱٫۵ سانتیمتری فوم کربنی را در بر گرفتهاند. در واقع پارکر توسط یک سپر حرارتی ضخیم محافظت میشود که در برابر تغییرات حرارتی تا ۵۰۰ برابر بیشتر از گرمایی که از خورشید به زمین میرسد، مقاوم است.
آن طرف از محافظ حرارتی که رو به خورشید قرار می گیرد، رنگ سفید براقی دارد که تا جایی که ممکن است نور خورشید را بازتاب دهد و در نتیجه گرمای کمتری جذب شود. قطر محافظ حدود ۲٫۴ متر است و به خاطر سبک بودن فوم کربنی، تنها ۷۲٫۵ کیلوگرم وزن دارد و شگفتانگیز اینکه دمای هر آنچه پشت محافظ این لایۀ محافظتی قرار دارد، ۳۰ درجه سلسیوس یا کمتر خواهد بود.
برای این پروژه که یک و نیم میلیارد دلار هزینه شده با هدف کشف سه راز علمی درباره خورشید تدوین شده است: چرا اتمسفر لایههای خارجی خورشید گرمتر است؟ بادهای خورشیدیِ حامل ذرات باردار چگونه شکل می گیرند؟ فورانهای عظیمی که دانشمندان آنها را «تخلیه جرم تاج خورشیدی» یا «سونامی خورشیدی» می نامند، حاصل چه فرآیندی است؟
قرار است پارکر با سنجش ذرات و میدانهای مغناطیسی و الکتریکی تاج خورشید، به حل این معماها کمک کند. کاوشگر پارکر طبعا با انرژی خورشیدی کار میکند. اما این خودش مسالهای است، چون هرچند که صفحههای خورشیدی برای کار به نور خورشید نیاز دارند، اما دمای بالا برایشان مضر است.
برای همین صفحات خورشیدی پارکر با آب خنک نگه داشته میشوند و سیستم کامپیوتری نصب شده روی کاوشگر، پیوسته موقعیت صفحات خورشیدی را به ترتیبی تنظیم میکند که کمترین سطح لازم برای تامین انرژی ضروری در معرض نور خورشید قرار بگیرد.
این فضاپیما به افتخار “یوجین پارکر”(Eugene Parker) نامگذاری شده است. “یوجین پارکر” دانشمند آمریکایی در رشته فیزیک نجومی یا اخترفیزیک است که حدود ۶۰ سال پیش، مقالهای منتشر کرد و آن چه که معتقد بود ماده پرسرعت و مغناطیسم ساطع شده از خورشید است را توصیف کرد. این اولین بار است که یک فضاپیمای ناسا به نام یک شخص زنده نامگذاری میشود.
مشتاقانه منتظریم تا ببینیم کاوشگر پارکر چه چیزهایی دربارۀ خورشید، بادهای دیوانه وارش و اتمسفر خارجی آن کشف خواهد کرد.
پ.ن : در تصویر آخر یوجین پارکر در حال تماشای پرتاب فضاپیمای پارکر دیده میشود.
