کایجی ایتو سه سال بعداز اینکه برای پیدا کردن کار به توکیو آمده هنوز کار ثابتی ندارد و زندگی خود را با قمارهای کوچک و دزدیدن آرم ماشینهای گرانقیمت به بطالت میگذراند. این فقر او را افسرده و درمانده کرده است. تا اینکه یک روز مردی به اسم اندو سر راه کایجی سبز میشود. کایجی که مدتی قبل ضامن وام دوستش شده حالا مسؤل پرداخت قرض پرداختنشدهی او به اندو است. این بدهی که با اضافه شدن جریمهی دیرکرد آن مبلغ کلانی شده، کایجی را در مخمصه قرار میدهد چراکه پرداخت آن در بهترین حالت یازده سال طول میکشد. اندو به کایجی پیشنهاد میکند که برای درگیر نشدن با قسطهای سنگین و طولانیمدت این بدهی، وارد یک کشتی به اسم اسپوآر شود و درجریان قماری که آنجا برگزار میشود در عرض یک شب هم بدهی خود را تسویه کند و هم پولی برای ادامهی زندگی کسب کند. این پیشنهاد در ظاهر وسوسهبرانگیز است اما وقتی کایجی درگیر آن میشود با موقعیتی پیچیده برای تقابل با افراد دیگر حاضر در ماجرا مواجه میشود که در بیشتر مواقع نتیجهای بهجز نمایان شدن سمت تاریک رفتار انسانها ندارد.
کایجی در کلیترین حالت یکی از بهترین و دقیقترین انیمهها دربارهی قمار و البته نفی آن است. دلیل آنرا چه در مانگای خاص و تراشخوردهی نوبویوکی فوکوموتو جستوجو کنیم چه در انیمهی ساخته شده توسط استودیو مدهاوس، این مجموعه ابتدا نشان میدهد چطور میتوان یک داستان را بدون جلوه گرافیکی فوقالعاده، بدون اکشنی پربرخورد و بدون ساختاری فریبنده به بهترین شکل روایت کرد. این درحالی است که طراحی شخصیتها در مانگا و انیمهی کایجی از ظاهری زمخت و ساده با صورتهای کشیدهشده توسط خطوط ضخیم و زاویههای تیز تشکیل شده است که چندان به عناصر رایج زیباییشناسی این مدیوم وفادار نیست. از طرفی تمام شخصیتها در طول دو فصل انیمهی کایجی مرد هستند و تنها دختر انیمه را باید در شکلی کابوسوار و کاریکاتورگونه در تصور کایجی و البته تیتراژ انتهایی فصل دوم جستوجو کرد. با همین زمینه انیمهی کایجی از یک فضاسازی جدی و واقعگرایانه و لحظههایی که از نظر روانشناختی گزنده و پرتنش هستند تشکیل شده است.
کاراکتر کایجی نبوغ خاص خود را دارد اما نقصها و اشتباهاتی هم در شرایط مختلف از او سر میزند که باورپذیری موقعیت او و حس همزادپنداری بیننده را زنده میکند. این ماجراجویی جذاب درکنار فیلمنامهی روان و قدرتمند کایجی که به کمک دوبلهای عالی، حضور یک راوی پرانرژی که در القای هیجان موفق عمل میکند، نمایش برداشتهای ذهنی شخصیتها که با جزئیات تصویری هماهنگی نشان داده میشود و البته طنینانداز شدن صدای زاواه زاواه دراینمیان یک فضاسازی بینقص را رقم میزند که باتوجه به اینکه انتهای بیشتر اپیزودها در اوج هیجان رها میشود دیدن مسلسلوار انیمه را لازم میکند.
