چند ساله که به این قضیه فکر میکنم و به هیچ نتیجه ای نرسیدم. مگه بازیکنها و هوادار های تیم مقابل هم مثل ما انسان نیستن؟ چرا من رئالی باید از بارسا متنفر باشم؟ یا به عنوان یه پرسپولیسی این حس رو نسبت به استقلال داشته باشم؟ به نظر شما این قضیه متنفر بودن از تیم و هوادار های تیم مقابل منافاتی با انسانیت و شعر معروف حضرت سعدی که میگه: بنی آدم اعضای یکدیگرند نداره؟ چرا من باید تو وجودم حس تنفر از تیم مقابلی باشه که قبل اینکه یه تیم باشن، همشون یه انسان هستن عین من؟ چرا ما به عنوان هوادار یه تیم باید نسبت به هوادار یا تیم مقابل احساس تنفر و انزجار داشته باشیم؟ مطمئنن این تنفر و این حس بد نسبت به یه هم نوع و هم وطن به اعماق وجودمون سرایت میکنه و تو زندگی عادی مون هم رخنه میکنه و دیگه ما نمیتونیم دوست داشته باشیم و با محبت باشیم و عشق بورزیم و به صفات عالی انسانی پایبند باشیم. چون این احساسات در طول روز و هفته و همیشه باهامونن و بهشون پرو بال میدیم و کم کم کلی تاثیر رومون میزارن. میگن اگه از تیم مقابل بدت نیاد دیگه فوتبال دیدن لذتی نداره و اون جو رقابتی از بین میره. ولی به نظر من این دلیل منطقی هست، ولی انسانی نیست. اصلا گیریم که این دلیل انسانی هم باشه. این تنفر من به تیم مقابل اگه باعث میشه از شکست اون تیم خوشحال بشم، همون قدر هم باعث میشه از بردن اون تیم ناراحت و عصبی بشم، و در نهایت همه چیز مساوی و یر به یر میشه. پس به نظر شما دوستان بهتر نیست این تنفر و خشم رو از دلمون بیرون کنیم و همه تیم ها رو دوست داشته باشیم؟
شاید شما یه چیزی در این مورد میدونین که من نمیدونم.پس به عنوان یه کوچیکتر ازتون میخام لطف کنین و با راهنمایی هاتون کمکم کنین تا از این حالت معلق بیام بیرون....
