رونالدو زمانی که تو منچستر بود ازش متنفر بودم. چون تو انگلیس آرسنالو بیشتر دوست داشتم و رونالدو ستاره تیم رقیب بود. اوایل که به رئال اومد هنوز یکم از احساس نفرتم باقی مونده بود ولی با گلهایی که برای رئال زد و کمک هایی که به تیم محبوبم کرد کم کم من رو عاشق خودش کرد. مدتی که تو رئال بود همه جوره ازش حمایت کردم. یادمه تو یورو ۲۰۱۶ مقابل اتریش که پنالتی خراب کرد و همون شب فکر کنم مسی مقابل پاناما هتریک کرد، همه حتی کریس فنا هر چی از دهنشون دراومد به رونالدو گفتن ولی من که کریس فن هم نبودم به خاطر اینکه رئالی بود درحالیکه هیچ کسی جرات حمایت ازش نداشت اسم اکانتمو گذاشتم من یک کریس فن هستم! که آخرش رونالدو جامو برد. من قدر همه کارهایی که رونالدو برای رئال کرد رو می دونم ولی رونالدو برای رئال سوپراستار بود و شاید از لحاظ کیفیت بهترین بازیکن تاریخ باشگاه ولی رونالدو نه پرورش یافته رئال بود نه با رئال فوتبالشو تموم کرد. با بردهای رئال شاد نمی شد و بعد از بردی که خودش گل نمی زد ناراحت بود. بیشتر به فکر جوایز فردی و گلزنی بود تا اینکه بخواد در خدمت تیم باشه. حالا هم که مصاحبه کرد و گفت تو رئال مثل خانواده نبودیم و به رئال کنایه زده. تو شب فینال سی ال هم که با مصاحبش جشن قهرمانی رو خراب کرد.
من مشکلی با رونالدو ندارم. عاشق تیم محبوبم هستم. هر کس دلش با تیم باشه حمایت می کنم و هر کس دلش نباشه منم دلم باهاش نیست. همین!
