در اواخر دهه 60 و اوائل 70 به اقتضای سن رمان های ایرانی زیاد می خواندم. همه چیز خوان بودم. دو رمان معروف و پرمخاطب در نیمه اول دهه 70 "بامداد خمار" و "باغ مارشال" بودند. بیست و اندی سال پیش از خواندن آنها بسیار لذت می بردم اما حالا حتی تصور لذت بردن از این جور رمان ها برایم سخت است!.
در یک دهه اخیر به ندرت رمان ایرانی خوانده ام (برخلاف رمان های بین المللی) اما از معدود رمان های ایرانی که خوانده ام رمان های "بیوتن" رضا امیرخانی، "قاعده بازی" زنوزی جلالی و "تاریکی" علی ثمودی را بیشتر پسندیدم.
دوستان اگر رمان (ایرانی) در سال های اخیر خوانده اند و دوست داشته اند معرفی کنند ...
