کاملا نا امیدانست. کاری با یکسری ندارم که بعد بازی اومدن میگن چون نخواستیم بخوریم به کره میخواستن اینجوری بازی کنن و ببازن که البته اخرشم خوردیم.کلا یدونه مثالم دارند اونم انگلیسه که خود انگلیسم رکب خورد از حرکت خودش. ولی حرف من اینه: اگر یک تیم بخواد قهرمان بشه.باید همه بازی ها رو ببره.چه تیم قوی بخوره بهش چه تیم معمولی. ذهنیت تیم قهرمان و بازیکن های بزرگ همیشه برد مطلق بوده و با ترس که قهرمان نشده. ممکنه یکی دو مورد تو طول تاریخ بوده باشه که تیمی شانسی و با قرغه خوب قهرمان شده ولی اکثر قهرمانی هایی که تیم های بزرگ کسب کردند متشکل از بردن تمام رقیب ها و قهرمان های احتمالی اون دوره از مسابقه ها بوده. حالا چرا گفتم ابرو نبرید؟ فکر میکنید چهار تا استعدادیاب نمیشینن رو سکوها؟یا خبر نحوه بازی کردنتون دست خیلی از تیما نمیرسه؟ خودتون خجالت نمیکشید بگن این تیم انقدر بزدله که برای اینکه نخوره کره و ازبک اینطوری کرده؟ پ.ن:اگر سه بازی تیم امید هم میدیدید این نتیجه چندان نتیجه غیر قابل محالی نبود. سطح بازی تیم در دو بازی قبل واقا پایین بود. بازیکنا سطحشون بسیار پایین بود. و تنها شانسی که اوردن خوردن به کره شمالی که نورافشانی کرد واقا دفاعش.