آنجلو پروتزی ملقب به تایسون (به دلیل شجاعت و فیزیک قدرتمند) بهترین دروازه بان سری آ در فصل های ۹۴-۹۵ ، ۹۶-۹۷ و ۹۷-۹۸ که یکی از بهترین و پرافتخارترین دروازه بانان تاریخ ایتالیا و نسل خود بود که به تمامی جام های ممکن دست یافته است. اوج درخشش او بین سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹ در یووه بود. او ۳۱ بار برای تیم ملی ایتالیا به میدان رفت و در المپیک ۱۹۹۲ و یورو ۱۹۹۶ دروازه بان اصلی تیم ملی کشورش بود. پروتزی همچنین عضوی از تیم ملی ایتالیا در سال ۲۰۰۶ بود که جام جهانی را بالای سر بردند. آنجلـو پروتـزی "سنگربان دوست داشتنی دههُ 90 و یکی از پر افتخارترین اسطوره‌های تاریخ یوونتوس"آنجلو پروتزی در تاریخ 16 فوریه 1970 در شهر کوچک "بلـِرا" از توابع لاتزیو و نزدیک پایتخت ایتالیا به دنیا آمد. فوتبال خود را از جوانان رم آغاز کرد و در سال 1987 به بزرگسالان این تیم ملحق شد و دو سال برای گرگ‌های پایتخت بازی کرد. در سال 1989 بطور قرضی به هلاس ورونا رفت و پس از یک فصل بار دیگر به رم بازگشت. پروتزی در مجموع دوران خوبی را در رم سپری نکرد و تنها یک بار با این تیم قهرمان جام حذفی شد تا اینکه در سال 1991 با قرارداد 4.5 میلیون پوندی به تورین آمد تا جانشین "استفانو تاکونی" شود که به پایان دوران بازیگری‌اش با لباس بانوی پیر نزدیک می‌شد. وی نخستین فصل حضورش در یوونتوس را با مجموع 12 بازی (6 بازی در لیگ و 6 بازی در کوپا ایتالیا) به پایان رساند؛ اما دوران طلایی پروتزی با یوونتوس از فصل 93-1992 آغاز شد؛ جایی که وی به عنوان دروازه‌بان فیکس این تیم برگزیده شد و در پایان فصل به همراه یووه قهرمان جام یوفا گردید و نخستین جام بین‌المللی خود را با یوونتوس بدست آورد. وی در دوران حضورش در یوونتوس که بیشتر آن در دوران طلایی "مارچلو لیپی" قرار داشت موفق شد 3 اسکودتو، 1 کوپا ایتالیا، 2 سوپر جام اروپا، 1 لیگ قهرمانان اروپا، 1 جام یوفا، 1 سوپر جام اروپا و 1 جام بین قاره‌ای را همراه با یووه کسب کند و همچنین در 2 فینال پیاپی لیگ قهرمانان اروپا نیز عنوان نایب قهرمانی این قاره را بدست آورد. وی دو بار در سال‌های 97 و 98 عنوان بهترین دروازه‌بان فوتبال ایتالیا را با پیراهن بانوی پیر کسب کرد. یکی از بهترین خاطرات بیانکونری‌ها از آنجلو پروتزی به فینال سال 1996 المپیک رم و پیروزی یوونتوس برابر آژاکس بازمی‌گردد که پروتزی با دو پنالتی‌ای که در ضربات پنالتی دفع کرد، یکی از ارکان اصلی قهرمانی یوونتوس در آن شب رویایی لقب گرفت. پروتزی در سال 99 پس از 8 فصل حضور در یوونتوس و 301 بازی با پیراهن بانوی پیر و کسب افتخارات بی‌شمار، همراه با مارچلو لیپی به اینتر پیوست. دوران وی در اینتر تنها در یک فصل خلاصه شد و در سال 2000 به لاتزیو رفت و تا پایان دوران بازیگری‌اش در این تیم ماند. وی در لاتزیو موفق شد یک بار قهرمان جام حذفی و یک بار نیز قهرمان سوپر جام شود.در عرصهُ ملی نیز پروتزی بازیکن پر افتخاری محسوب می‌شود و قهرمانی در جام جهانی 2006 آلمان با تیم ملی ایتالیا را در کارنامه‌اش دارد. از سال 1995 تا 2006 وی در 31 مسابقه برای آتزوری به میدان رفت و 17 گل دریافت کرد. پروتزی در یورو 96 در دوران مربیگری "آریگو ساکی" دروازه‌بان نخست ایتالیا محسوب می‌شد، اما در سال‌های آتی مسائلی از قبیل مصدومیت طولانی مدت باعث شد وی از جایگاه فیکس تیم ملی فاصله بگیرد؛ بطوریکه مصدومیت وی در فصل 98-1997 در یوونتوس باعث شد جام جهانی 98 فرانسه را از دست بدهد و "جانلوکا پالیوکا" جانشین وی شود. آنجلو در سال 2007 و در سن 37 سالگی تصمیم به بازنشستگی گرفت و آخرین بازی وی در تاریخ 20 می همان سال برابر رم به انجام رسید که طی مراسمی در دقایق پایانی آن دیدار از دنیای بازیگری فوتبال خداحافظی کرد. پروتزی در دوران بازی‌اش بعضآ به دلیل اضافه وزن مورد انتقاد واقع می‌شد، اما او همواره در پست خود یکی از بهترین‌ها بود. پروتزی پس از بازنشستگی به مربیگری روی آورد و در رده‌های مختلف ملی نقش دستیار و آنالیزور را بر عهده داشت و هم‌اکنون کمک مربی تیم سمپدوریا است. وی در سال 2011 همزمان با افتتاح استادیوم جدید یوونتوس به عنوان یکی از 50 اسطورهُ تاریخ این باشگاه معرفی شد.