Uyurken izliyorum, En sevdiğim halini وقتی می خوابی به تماشا می نشینم زیباترین حالت را Saçların dağınık, Yüzünde yastık izi موهایت پریشان، روی صورتت ردی از بالشت Bir pazar kahvaltısı gibi همچون صبحانه ی یک روز یکشنبه Küçük oyunlarının, Büyük savaşlarının Arasında میان بازی های کوچکت و جنگ های بزرگت “Olduğu kadar” bir aşktı bizimkisi به اندازه ای که هست عشقه چیزی که مال ماست Bir pazar gecesi uykusu gibi همچون خوابی در یک شب یکشنبه Ne yaparsam olmuyor هر کاری کنم نمی شود Olmuyor eskisi gibi مثل گذشته نمی شود Güldürmüyor ağlatmıyor نمی خنداند، نمی گریاند Kimse senin gibi هیچ کس همچون تو Bitmesi gerek artık دیگر باید تمام شود Anlıyoruz ikimiz de جفتمان هم می دانیم O zaman neden hala اون زمان چرا هنوز Ağlıyoruz ikimiz de گریه می کنیم جفتمون هم؟