استدلال شماره (1)
زیدان، در 35 سالگی، به همراه ده تکه چوب ( از جمله دو تن از شکست ناپذیران آرسنال، سه تن از چلسی که رکورد دار قدرتمند ترین قهرمانی لیگ جزیره بود، لیلیان تورام، اریک آبیدال و فرنک ریبری، از مستعد ترین فوتبالیست های آن دوران) فرانسه را به فینال جام جهانی رساند؛ او بهترین است گر چه خود تمام این برج خود ساخته(!!) را به نابودی کشاند.
لازم به ذکر است که میشائیل بالاک که بهترین هافبک تاریخ محسوب نمی شود در جام جهانی 2002 به همراه آلمان رسید اما او بهترین نیست زیرا بازیکنانی مثل کان، کلوسه و متزلدر هنوز نام های آشنایی در میان فوتبال دوستان دارند. لازم به ذکر است که بالاک به دلیل دو کارته بودن بازی مقابل برزیل را از دست داد.
فرآیندی مشابه در جام جهانی 2018 هم رخ داد. لوکا مودریچ به همراه چند تکه چوب از اینتر، یوونتوس، بارسلونا، لیورپول، اتلتیکو مادرید و ... کرواسی را به فینال رساند اما او هم بهترین نیست زیرا فرآیند زمانی لازم جهت اسطوری سازی نوستالژی دوستان هنوز به اتمام نرسیده است.
-
پشاپیش بگم که: آره بد سوزونده ?
