1-استادیومهای پر
تریبون جنوبی ورزشگاه دورتموند که بیش از ۲۴ هزار تماشگر را در خود جای میدهد، نماد محبوبیت بوندسلیگا در میان فوتبالدوستان است. در فصل گذشته به طور متوسط ۴۴ هزار تماشاگر از هر بازی بوندسلیگا دیدن کردند. بوندسلیگا از این لحاظ گوی سبقت را از انگلیس و اسپانیا ربوده است. متوسط تماشاگران در هر دیدار لیگهای برتر انگلیس و اسپانیا به ترتیب ۳۶ هزار و ۲۷ هزار نفر است.
2-تماشاگران ایستاده
بخشهایی از ورزشگاههایی که دیدارهای بوندسلیگا در آن انجام میگیرد، به تماشاچیانی اختصاص داارد که ایستاده مسابقه را دنبال میکنند. این یکی از ویژگیهای ورزشگاههای بوندسلیگا است که از آن در استادیومهای لیگ برتر انگلیس و اسپانیا خبری نیست. این هوادران آتشین تیمها هستند که معمولا ایستاده دست به تشویق بازیکنان تیم خود میزنند و با شعارها و ابتکارات خود جوی جادویی به ورزشگاه میبخشند.
3-حضور داور زن
بوندسلیگا از یک لحاظ دیگر نیز از دیگر لیگهای مهم اروپا برتر است: حضور داور زن. بیبیانا اشتاینهاوس پس از عملکردی موفق در لیگهای دسته سوم و دوم توانست از فصل گذشته به جمع داوران لیگ برتر آلمان بپیوندد و با عملکرد خوب خود مورد تحسین کارشناسان قرار گیرد.
4-عدم محدودیت برای بازیکنان خارجی
در بوندسلیگا بر خلاف شماری از لیگهای دیگر هیچگونه محدودیتی در استفاده از بازیکنان خارجی یا غیراروپایی وجود ندارد. آینتراخت فرانکفورت از این لحاظ نمونهای شمارهی ۱ "رنگارنگی" است. در ترکیب آغازین فرانکفورت مقابل کلن در هفته پنجم بوندسلیگا در فصل گذشته، ۱۱ بازیکن از ۱۱ کشور مخلتف حضور داشتند. این دیدار که در کلن برگزار شده بود، در نهایت با پیروزی یک بر صفر فرانکفورت پایان یافت.
