هوادارای رئال هم صبورن هم بی رحم و عجول.نسبت به خودیا بی رحمن.دلیلشم معلومه.ما رئالیم.همیشه هم که برنده باشیم باز بزرگی رئال باعث میشه بیشتر بخایم.نتیجه نگیری تمومه.بهترین گلزن تیمم باشی باز یه بازی بد باشی تمومه.خوب یا بدشو کار ندارم ولی این رئاله.
از اون ور خیلی صبوریم در مقابله با بقیه.شاید بگید کی؟؟؟بگذریم از اینکه اسطوره های بقیه تیم ها رو تشویق کردیم وقتی گل زدن یا خوب بازی کردن.نمونه بارز صبور بودنمون رو می تونید تو کریا ببینید.اخه یووه و لیوری و بایرنی و همه تیمای دیگه که حتی نزدیکمونم نیستن برامون کری می خونن.منچستری کری می خونه که بازیکن بهتون ندادیم.یووه ای با دوقهرمانی کری می خونه که تیمتون با مافیای پرز جایزه رو داد به مودریچ و بازیکن بهتون نمیدن.لیوری کری می خونه که میلنر از مودریچ بهتره.بارسایی کری می خونه که گوی سرد و گرم.اینتری و بقیه هم هرکدوم یه جور.ما هم فقط می خندیم.اینه که میگم صبوریم.
