یادش بخیر وقتی قهرمان اروپا شدیم جو زده نشدیم و حرف ها و کارهای عجیب غریب انجام بدیم.اما جناب پرس بعد از قهرمانی رئال در اوج جو زدگی گفت : "دهمین جام اروپایی ما نشان داد تیمهایی همچون بایرن،بارسا و یونایتد پدید آمدند اما مادرید همیشه وجود داشته است"
کارواخال از ذوق زدگی ریشاش رو رنگ میکنه و مودریچ موهاش رو کوتاه میکنه....
یه نکته دیگه هم که کمتر کسی بهش توجه کرد این بود که بعد از گل راموس و در حالی که تمام رئالیای دنیا به هوا پریدن و خوشحال بودن،عقده ای ترین بازیکن تاریخ بی تفاوت نسبت به گل راموس به سمت مرکز زمین حرکت میکنه و در شادی گل تیمی شرکت نمیکنه اما وقتی از روی نقطه پنالتی یه گل ساده و کم اهمیت میزنه به معنای واقعی خودش رو جر میده و برای خود نمایی میاد فیگور میگیره که برای چندمین بار ثابت کنه چقدر ادا و اطوار و دوربین ها رو دوست داره و چقدر تو انجام دادن کارهای چیپ و زننده تبحر داره.
رئالیا با توهم خود بزرگ بینی دارن زندگی میکنن و هیچکدوم از کاراشون در شان یک باشگاه بزرگ و پرطرفدار نیست.اونا نه تنها از انجام دادن کارهای زشت و زننده خجالت نمیکشند،بلکه لذت هم میبرن.چیزی که فرهنگشون رو نشون میده.از بالا به همه نگاه کردن،همه چی رو به زور خواستن،یاد نگرفتن شکست خوردن،همیشه و در همه حالت حق با اوناست،بی احترامی و درست کردن حاشیه برای رقیبشون،اغراق در دیدگاهشون و هوچی گری از بارزترین خصوصیات تمام مادریدیاست.
مصاحبه رئیس باشگاه و یه طرفدار 15 ساله هیچ تفاوتی با هم نداره و نوع نگرش همشون شبیه همه.
جالب اینجاست که بعد از قهرمانی رئال،باشگاه بارسلونا جزو اولین باشگاه هایی بود که در توییتر رسما قهرمانی رئال رو بهشون تبریک گفت.
یادمه رئالی که توش کارلوس و زیدان و هیرو و رائول و مورینتس بود همچین شخصیتی نداشت و بیشتر قابل احترام بود.
ما هم قهرمان شدیم اما هیچوقت نذاشتیم جو بهمون غلبه کنه!
