علاوه بر جنبه ی دینی این قضیه جنبه ی اجتماعی هم هست
سوال اینجاست که چگونه میتوان از این ناهنجاری اجتماعی مدرن پیشگیری کرد. در واقع دشنامگویی، اتفاق جدیدی نیست فقط نکته اینجاست که از طرفی انجام آن توسط شبکههای مجازی تسهیل شده و از طرف دیگر گستره انسانهایی که میتوانند این اقدام غیراخلاقی را مشاهده و از آن آسیب ببینند افزایش یافته است.(یعنی علاوه بر کسانی که به هم فحاشی میکنند بقیه افرادی که شاهد این عمل هستند هم یاد میگیرند این فحش هارو هم قبح به کار بردن این عمل در نگاه آنها ریخته میشه) چاره کار هم تنها در یک نکته نهفته است، آموزش. باید به کاربران فضای مجازی بیاموزیم که بتوانند خودشان را در مقابله با اتفاقات و اخبار کنترل و مدیریت کنند. الفاظی که هر شخص در فضای مجازی به کار میبرد نشانه شخصیت خانوادگی اوست. البته ماموران قانون نیز نباید بیکار بنشینند و تا جای امکان به کاربران درباره عواقب قانونی فحاشی در فضای مجازی هشدار دهند.
حالا عواقب قانونی چیه؟
طبق ماده 608 قانون مجازات اسلامی، توهین به افراد، از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ ركیك، چنانچه موجب حد قذف نباشد، به مجازات شلاق تا 74 ضربه و یا 50 هزار تا یك میلیون ریال جزای نقدی محکوم خواهد بود. علاوه بر این ماده، قانونگذار با توجه به شخصیت و مقام طرف اهانت، مواد دیگری را نیز تصویب كرده است. طبق مواد 513، 514 و 609 قانون مجازات اسلامی، بزه دیده جرم توهین اگر از مقامات رسمی نظیر رؤسای سه قوه و رئیس جمهوری و معاونان وی و... باشند و توهین با توجه به سمت آنها ارتکاب یافته باشد موجب شدید شدن مجازات خواهد شد.
همونطور که میبینید جریمه ی مالی سنگینی نداره اما پیگرد های قانونی فراوانی داره
پس یه لطفی به خودتون و جامعه ی خودمون بکنیم و با بالا بردن جنبه وعدم تلافی کردن هر حرکت زشت سعی کنیم از انحطاط اخلاقیمون جلوگیری کنیم
(این مطلب با کمی تصرف از سایت حقوق همشهری برداشته شد)