به این نتیجه رسیدم که قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا علاوه بر بازیکن های سطح بالا و سرمربی خوب به عوامل دیگه ای هم بستگی داره : 1-شانس 2-قرعه خوب 3-گرفتن میزبانی 4- اینکه مسابقات در طی 1 فصل انجام بشه مثل لیگ قهرمانان اروپا و نباید به فصل بعدی کشیده بشه چون سطح آمادگی تیمها متفاوته.
* از 2 سال قبل شروع کنیم که پرسپولیس در گروه الهلال قرار گرفت ، الهلالی که تیمی فوق العاده داشت و در دور گروهی بازی های هر دوتیم پایاپای بود و دو تساوی بدست اومد.
عده ای گروه پرسپولیس رو مسخره کردن ولی درنهایت همین دو تیم از این گروه به فینال غرب آسیا یعنی نیمه نهایی رسیدن.
درحالی که پرسپولیس با انجام 12 بازی تا نیمه نهایی ، فقط 2 بازی در تهران میزبان بود. در نیمه نهایی هم 4 بازیکن کلیدی محروم یا مصدوم شدن و طارمی احمق هم اون بلا رو سرتیم آورد و نتیجش شد 4-0 به سود الهلال و بازی برگشت ، مساوی شد. یعنی از 4 بازی جلوی اون الهلال 3 تساوی و 1 شکست بدست اومد و اگر اون محرومیت ها و طارمی اتفاق نمی افتاد ، شک ندارم بازی پایاپای بود و احتمال فینال رفتن پرسپولیس هم وجود داشت.
نکته خیلی مهم اینه که اون الهلال در فینال هم از حریف شرقیش ، مطلق برتر بود ولی نهایتا تیم شرقی قهرمان شد. اگر بازیو دیده باشید کاملا میفهمید که اون الهلال عالی بود.
* بعدش میرسیم به پارسال که بازم گروه پرسپولیس مورد تمسخر قرار گرفت و بازم پرسپولیس و السد هر دو در جمع 8 تیم برتر لیگ قهرمانان حضور دارند و احتمال خیلی زیاد یکیشون به نیمه نهایی خواهد رفت و شاید هم جفتشون.
تازه پرسپولیس امسال با محرومیت نقل و انتقالاتی با 13 بازیکن به مصاف حریفاش میره و با محرومیت نعمتی تعداد بازیکناش شده 12 تا و واقعا با این وضعیت نمیشه رقابت کرد. بدبختی اینجاست که مقابل تیمی قرار گرفتیم که 8 بازی آسیایی اخیرش رو برده و با بردش جلوی ما شد 9 تا و حدودا 30 گل هم زده و در 8 سال اخیر ، 6 بار قهرمان لیگ قطر شده. العین رو هم 8 تایی کرده.
*** نتیجه اینکه تیمهایی که مقابل پرسپولیس در این سالها بازی کردند ، سطحشون فینالیست شدن بوده و احتمال زیاد از بین الدوحیل و السد هم یکی شون میره فینال و این یعنی پرسپولیس به حریفانی باخته که هر دو تا شون فینالیست شدن.
