روزای خوب و بد خیلی داشتیم باهم.از اون هند جلوی داماش که قهرمانیو ازمون گرفت تا پنالتی دقیقه نود تو نیمه نهایی که از دست رفت.اما بازم یه کلمه فحش از دهن کسی نیومد.خیلی جالبه تو ایران همچین اتفاقی بیفته.این نشون میداد برا سپاهانیا احسان خود سپاهان بود.خود محبوب اصفهان خود پرچم زرد.رفتی از تیم دوبار برای این که توی تیم ملی جایی داشته باشی و ماهم قوی تر از همیشه پشتت بودیم به هرحال افتخار اصفهان بودی.بعد دوتا جام جهانی کل شهر پرشد از بنرهات که افتخار سپاهان و اصفهان و...با رفتنت یه بار تیم پاشید از هم و دمت گرم که با رد پیشنهاد اون موقع استقلال و تراکتور که اتفاقا بهتر هم بودن اومدی و اون سال یه چندتا رتبه ای خودمونو کشیدیم بالا اگرچه سالای قبلش حکم آخر شدن برامون داشت.حالا دیگه داشتیم به سپاهان بدون تو عادت میکردیم که گفتن احسان میخواد برگرده ایران و همه جا اون مصاحبه هات پخش شد که من عاشق سپاهانم و فقط سپاهان و این حرفا.وماهم دلمون خوش بود.به هر حال دستت درد نکنه صبر کردی ببینی سپاهان میتونه دست و دلباز تر کار کنه یا نه.اما شهر رم فقط یه توتی داشت و میلان یه مالدینی.اصفهانم فعلا باید دلش خوش باشه به همون محرمش که هنوز دقیقه چهار تشویق میشه و یه عالمه شعر و شعار برا خودش داره.
تو تیم جدیدت موفق باشی احسان عزیز?
پ.ن:به دونفر کنار حاج صفی دقت کنید.من میمیرم واسه اون دوتا.
