ما چه گناهی کردیم که تو ایران متولد شدیم؟! از بچگی همش میگفتن درس بخون یه چیزی بشی این همه خواندیم به کجا رسیدیم؟ همش گفتن اینکار بکن اونکار نکن در صورتی که خودشون و بچه هاشو همون کارها را برعکس انجام میدادن! نه گذاشتن رابطه داشته باشیم نه میذارن ازدواج کنیم(سربازی و بیکاری و...) میگن برو دوغ بخور؟! هیچ تفریحی نداریم هیچ تو خیابان راه میریم بهمون گیر میدن! دو سال هم با حقوقی کمتر از نیم دلار در روز باید بریم سربازی اجباری این دیگه خود برده داری. همیشه هم تو همه عرصه ها باختیم و تحقیر شدیم چه اقتصادی چه فرهنگی چه اجتماعی و چه نظامی. بیشتر از همه اینها از فخرفروشی خودشون و بچه هاشون با پول نفت ما متنفرم. متنفرم از اینکه به سربازی میگن خدمت، خدمت به کی به چی؟ متنفرم از اینکه وعده های الکی میدن! متنفرم از اینکه لاف جنگ میزنند؟ متنفرم از اینکه میگن خوب شد داعش نیومد! متنفرم از اینکه میگن امنیت داریم؟ ولی از همه اینها بیشتر از امید داشتن الکی به آینده متنفرم!! امیدوار بود آدمی به خیر کسان ما را به خیر شما امید نیست شر مرسانید.