دیشب توی سایت های خارجی تا سه نصفه شب جستجو میکردم و ترکیب های احتمالی که توی جام جهانی قراره توسط مربیان به کار برده بشه رو بررسی کردم که همه اشون تقریبآ باسیستم ها و شیوه بازی قدیمی که داشتن پا به برزیل میذارن اما یک تیم حسابی من رو به خودش مشغول کرد . ما که آس این جام جهانی رو پیدا کردیم: بلژیک مارک ویلموتس . این تیم شگفت انگیزه، سرعت فردی و تیمی رو تا حالا با هم دیده بودیم ولی کاری که تیم ویلموتس می کنه فراتر از این حرفاس. جدا از دروازه بان بلژیک ( کورتوریس ) که پنجاه درصد یک تیم رو تشکیل میده در مورد سرعت بازیکن های بلژیک باید بگم اونا سرعت رو به عنوان شاخصه بازیشون به کار می گیرن. این سرعت تا جایی جلو می ره که گاهی وقتا بازیکنای بلژیک با خودشون هم درگیری پیدا می کنن. سرعت این تیم تو فاز حمله کاری می کنه که تمام طول ۹۰ دقیقه دفاع راستشون(فرمائلن) و دفاع چپشون(یان فرتونگن) جلوتر از هافبک راست شماره دهشون (ادن هازارد که بدون تردید پدیده جام بیستمه) و هافبک چپشون(استفن دفور) بازی می کنن و ۹۰ دقیقه تمام دو دفاع کناری تیم تو شش قدم حریفن! این شیوه از بازی بدون شک ناب و ابداع و اختراعی جدید از منبع لایزال تاکتیکهای فوتبال دنیا یعنی آمریکای جنوبیه و سندش می خوره به نام استاد دانیل پاسارلا. تنها ایراد این تیم جوگیر بودن بازیکناشون و فرصتاییه که از دست می دن. با فرض برد مقابل روسیه توی بازی با الجزایربرنده میشه و بلژیک تو بازی آخرش با یه مساوی از کره جنوبی ( که به راحتی از کره جنوبی میبره ) نه تنها تیم اول گروه می شه که احتمالآ به آلمان میخورن و این برای بلژیک هم میتونه انتقام شکست از آلمان توی جام جهانی 1994روبگیره و بعد از ایتالیا دومین تیمی که بلده آلمان رو چطوری ببره همین بلژیکه و آلمان رو هم حذف می کنه و این برای ویلموتس در حد قهرمانی جام مهمه .
