ناموسا چطور میتونید این قضیه رو قبول کنید اگه خدایی نباشه اگه قیامتی نباشه منو شما با یه تیکه چوب چه فرقی داریم یعنی کل دنیامون همین خوردنو خوابیدنه یعنی ناموسا ته وجود شما هیچ حسی به زندگی بی نهایت به رها شدن از شر این دنیا وجود نداره اینکه بری یه مرحله بالاتر خیلی حس بهتریه تا اینکه تهش بمیری و بعدش هیچ خب پس چرا تلاش میکنین دیگه ته همه چیز پوچیه صد سالم که تو ناز و نعمت باشی بازم تو یه لحظه همش تموم میشه وبعد همه چیز پوچی مطلقه