والا به خدا نگاه کنین: یکی دنبال غذائه یکی دنبال کاره یکی دنبال سر پناهه یکی دنبال یاره (مدیونین اگر فکر کنید به سعید جاویدی و کلویی اشاره کردم :) ) یکی دنبال مهاجرته یکی دنبال پوله ولی 99 درصد به هیچ کدوم نمی رسیم چرا هم نمی دونم مخصوصا ما ایرانیا که باید حسرت کوچیک ترین چیز ها رو بخوریم.چرا واقعا؟