طرفداری - سرخیو بوسکتس، هافبک دفاعی ارزشمند بارسلونا از یک دهه حضورش در این تیم می‌گوید.

بوسکتس که سال‌هاست یکی از بهترین هافبک‌های دنیا به شمار می‌رود و نقش او در موفقیت‌های بارسلونا و اسپانیا در طلایی‌ترین دوران تاریخشان به هیچ عنوان قابل کتمان نیست، 10 سال پیش، 13 سپتامبر در مقابل راسینگ سانتاندر برای اولین بار با پیراهن بارسا به میدان رفت. از اینجا می‌توانید عملکرد و دستاوردهای سرخیو در این دهه را مشاهده کنید.

به گزارش سایت رسمی بارسلونا، بوسکتس می‌گوید:

روز قبل از بازی با راسینگ می‌دانستم قرار است در ترکیب اصلی باشم. خیلی استرس داشتم. بالاخره این اولین باری بود که می‌خواستم در نیوکمپ بازی کنم. آن بازی در نهایت دقایق آخر مساوی شد ولی به لحاظ فردی خاطره بسیار خوبی از آن روز دارم. همه به من می‌گفتند خونسردی‌ات را حفظ کند. مربی از زمان حضورم در تیم دوم مرا می‌شناخت. به همین خاطر هم می‌دانستم باید در تیم چه کنم.

به عنوان بازیکن تیم‌های پایه باشگاه، همیشه این رویا را دارید که به تیم اول برسید و از همه مهم‌تر، ثبات لازم برای ماندن در تیم اول را داشته باشید. اما شخصا هرگز تصور نمی‌کردم قرار است این همه جام ببرم؛ این تعداد بازی در فینال و خاطرات شگفت انگیز را تجربه کنم؛ این اندازه در پیراهن بارسلونا بازی کنم. اما از همان فصل نخست اگرچه یک بازیکن جوان و آینده دار به شمار می‌رفتم، فرصت بازی زیادی پیدا کردم. 

احساسم این است که اکنون بازی کامل‌تری هستم. حالا بازی‌ها، فینال‌ها و عناوین بیشتری را تجربه کرده‌ام. حالا بازیکنی کاملتر و باتجربه تر هستم.

تمجیدهای کرایوف؟ از اینکه پس از اولین بازی‌ام برای بارسا، شخصی در قواره کرایوف که خودش چه به عنوان بازیکن چه مربی یک عصر منحصر به فرد را رقم زده، آن طور از من تمجید کند، بسیار هیجان زده‌ام کرد. چنین تمجیدهایی به شما یک دلیل دیگر برای ادامه دادن به تلاش می‌دهد.

بهترین مربی‌ات؟ گواردیولا را انتخاب می کنم چون او بود که به من فرصت داد تا برای تیم اول بازی کنم و همه این خاطرات را از او دارم. دلیل دیگرش هم این است که زمان بیشتری نسبت به بقیه با گواردیولا کار کردم. از میان هم تیمی‌ها همه بازیکنان تیم دوم و اعضای لاماسیا را انتخاب می‌کنم اما به طور ویژه با پدرو چون من و او مسیر مشترکی را طی کردیم.