امشب در شبی رویایی و اما سخت برای فوتبال ایران دو نماینده و تیم برتر کشورمان به مصاف رقبای عرب زبان خود رفتند.
بازی پرسپولیس و الدحیل که قرار بود نفس سرخ پوشان را بگیرد وصف نشدنی و استثنائی به پایان رسید و پایتخت نشینان در شبی فراموش نشدنی ، نشان دادند که " کامبک " مختص اروپا و اروپاییان نبوده و فارسی زبانان نمونه ایرانی آن را ارائه دادند!
اما شرایط در تیم نیمه ی دیگر پایتخت متفاوت بود. همان قدرت و غیرت و تکاپو در آن ها حس می شد ، ولی شرایط سخت تر و بازگشت به مراتب دشوار تر بود.
استقلال هم همچون همتای خود در آغاز ترجیح به دریافت اولین گل و ناامید کردن کورسو های امید داد!
اما در ادامه کار آبی پوشان همانند همتای خود توجه به نام و آوازه حریف سر سخت خود و بازیکنان نام آشنای آن نداشتند و با وجود اخراج روزبه چشمی ، مدافع تاثیرگذار و مورد نیاز تیم کار را برای حریف قطری خود دشوار کرده و با به ثمر رساندن دو گل علاوه بر ایجاد بهت و حیرت میان تماشاگران عرب زبان ، حریف متمول خود را نیز بر لبه تیغ قرار دادند.
حملات پی در پی استقلال ادامه داشت اما توپ دیگر پذیرای عبور از خط دروازه میزبان نبود!
در حالیکه السد در دفاع به سر می برد و حملات استقلال را خنثی می کرد ، روی یک ضد حمله و پاس بی نقص ژاوی پر آوازه اسپانیایی در مقابل تک دفاع باقی مانده ایران با یک همکاری خوب خود را به مقابل دروازه استقلال رسانده و جوان خوش تکنیک السدی سعی در عبور توپ از رحمتی داشت و تقریبا موفق هم شده بود اما رحمتی که تاب و تحمل چنین سکانس پایانی را نداشت ترجیح به خطا روی بازکن حریف و تن دادن به پنالتی داد.
نتیجه بازی مساوی شد اما همان استقلالی که بازی رفت در آزادی توان بلند کردن سر نداشت و خودش هم از نتیجه به دست آمده حیرت کرده بود ، در دیدار بازگشت دست به حفظ آبرو و اعتبار خود زد و بدون ترس و واهمه همچون رقیب دیرینه خود در میدان دیگر ، شروع به حمله و پایداری در آن کرد.
در نهایت من و ما این سوال مهم و بحث برانگیز را از قطر و تیم چند ملیتیش داریم که آیا توان ژاوی و یاران با تجربه و فوتبال بلدش ، مساوی مقابل استقلال ۹ نفره بوده یا نه؟
