چه غلو و اغراقی درکار باشه و چه نباشه چه افسانه و چه واقعیت داستان عباس بن علی تو روز عاشورا حماسی ترین و دراماتیک ترین داستانیه که تو زندگیم شنیدم بالاتر از تموم داستانای ساختگی تو مجله های کمیک بالاتر از راسل کرو تو گلادیاتور ای کعبه به داغ ماتمت نیلی پوش........................................وز تشنگی ات فرات در جوش و خروش جز تو که فرات رشحه ای از یم توست...................................دریا نشنیدم که کشد مشک به دوش یه سوال کوچیک هم از دوستان عرب ستیز و میهن پرست دارم: یه روزی جوونای این ککلمت به یاد همین عباس و حسینی که شما میگین جزئی از تاریخ اعراب بودن و به ما ربطی ندارن رفتن جون دادن شما که دم از میهن پرستی میزنی چی؟حاضری یه روز همین کارو بکنی؟