به عنوان یه مهاجم فوق العاده زهردار و چهارچوب شناس فشار خیلی زیادی روش بود.اینو میشد از عصبانیتش بعد از مهار شدن توپ هاش توسط گلر حریف دید...فکر کنم یوونتوسی ها و تیفوسی های یووه بیشتر از اینکه از برد یووه خوشحال باشن از گلزنی رونالدو خوشحال بودن چون مطمئنن از بابت قهرمانی تیمشون در لیگ و فقط منتظر روشن شدن موتور گلزنی آقای عضله بودن...تو بهترینی پسر،ما امید خیلی زیادی داریم امسال به تیممون با حضور تو و دیبالا و پیانیچ و کاستا...با زهم ثابت کن که سن فقط یک عددهست برای تو....