تماشای فوتبال و آن لذت برباد رفته

زیک زیِک زی یِک زیچ زی یِچ زیِچ زیچه و... علاقمندانی که دیشب از طریق شبکه ورزش به تماشای بازی آژاکس و آاک اتن پرداختند مطمئنا بارها و بارها تکرار متناوب این تلفظ ها رو درباره نام حکیم زیاش بازیکن مراکشی آژاکس شنیدن...اینکه گزارشگری سعی کنه تلفظ صحیح و مرسوم اسم بازیکن رو بگه هیچ مشکلی نداره ولی اینکه مثل من سعی کنه از لیست یک سایت (مثل pronouncekiwi یا امثالهم) دست به انتخاب بزنه یک هدشات به باقی مانده اعصاب بربادرفته تماشاگر هست! بدتر از این اشتباهات و اصرار بر تلفظ ، ول کردن گزارش بازی و پرداختن به حواشی و اتفاقات بازیکن هایی است که نه در این تیم ها و نه در تیم های این گروه قرار دارند...اخر داستان رونالدو و مسی و توپ طلا چه ربطی به بازی آژاکس و آاک اتن دارد؟ و وقتی از همه این حواشی رهایی پیدا میکنیم به گزارشگری میرسیم که اسم بازیکن های تیم ها را به جز تعداد معدودی که از چهره و استایل قابل تشخیص هست را نمی داند و اگر اتفاقا شماره پیراهن اورا ببیند از روی لیست نامش را خواهد خواند وگرنه گزارش برای مدت نامعلومی با اواز سکوت همراه خواهد شد! و در این میان طرفدار بخت برگشته ای که دسترسی به ماهواره و پخش اینترنتی ندارد و مجبور است چنین آش شله قلمکاری را ببیند روزی مشمول واکاوی شجره نامه فلان بازیکن که ظاهرا مسلمان است میشود و روز بعد به عنوان گوش مفت برای امار حسابداری ورزشگاه و طول و عرض و ارتفاع من دراوردی به حساب می اید و کذا و کذا فارغ از مسئله نان و قدرت کمی هم به شعور مخاطب احترام بگذارید...