حضور روبرتو مانچینی بر روی نیمکت تیم ملی ایتالیا و فراموش کردن خاطرات تلخ صعود نکردن به جام جهانی 2018 روسیه، هوادران متعصب ایتالیایی را امیدوار ساخت تا لیگ ملتهای اروپا را پایانی بر کابوسهای چند ساله فوتبال ملی خود بدانند. اما همچنان نتایج بد و ناامیدکننده ادامه دارد و آماری عجیب و غیر قابل باور برای قهرمان سابق جهان ایجاد کرده است؛ یک سال بدون پیروزی!
آمدن مانچینی مربی موفق، صاحب سبک و متفکر با هدف تغییر فلسفه فوتبال در ایتالیا از فوتبال متکی بر دفاع (کاتانچیو) به فوتبالی هجومی نیز نتوانسته تا کنون فوتبال کشور چکمه را از رکودی سنگین که گریبانگیرش شده نجات دهد، هرچند تغییرات نیازمند زمان خواهد بود، امّا به جز تفکرات این سرمربی به ابزاری مناسب برای به اجرا درآوردن آنچه در سر دارد نیاز دارد و آن حضور بازیکنانی خلاق و طراح با قابلیتهای فنی بالا چون فرانچسکو توتی و آندرهآ پیرلو است، که بسیاری بر این عقیدهاند، در چند سال اخیر هرگز جانشینانی برای این بازیکنان در فوتبال ایتالیا ظهور نکرده است.
بازیکنانی که نقش اصلی قهرمانی ایتالیا در جام جهانی 2006 آلمان را برعهده داشتند؛ توتی به عنوان یک بازیکن پست شماره 10 در ترکیب ایتالیا و پیرلو یک رجیستای تمام عیار در میدان که خلاقیت و بازیسازی را به خط هافبک این تیم هدیه داده بود آن چیزی است که اکنون به حلقه گمشده و غیر قابل دسترس در ترکیب ایتالیا تبدیل شدهاست.
با مشاهده بازی ایتالیا و پرتغال نیز به وضوح میتوان شکست هافبکهای ایتالیاییها را در برابر خط هافبک پرتغال را مشاهده کرد. از دست دادن میانه میدان باعث شد تا ایتالیا در طول بازی به دفعات و به شدت مورد فشار خط هافبک و حمله پرتغالیها قرارگیرد و در نهایت خوش شانسی تنها یک بار دروازه خود را باز شده ببیند. فوتبال ایتالیا که به فوتبال تدافعی معروف است و مدافعان مشهوری در دنیای فوتبال مانند فرانکو بارزی، پائولو مالدینی و... دارد، اکنون باید به پروش هافبکهای طراح و کارآمد چون پیرلو که فقدانش، علت اصلی افت این روزهای فوتبالشان بدل گشته و نقشی اساسی در فوتبال مدرن امروز ایفا میکنند، بپردازد.
