مسابقات قهرمانی والیبال جهان در حالی امروز برای ایران تمام شد که با سه برد و چهار باخت از هفت بازی پس از صعود از دور اول ، در دور دوم به چهارمی گروه خود رسید. در این مقاله به بررسی نقاط مثبت و منفی این تیم می پردازیم.
نکات مثبت:
• جوان گرایی:
میدان دادن به بازیکنانی چون صابر کاظمی (20ساله) ، مرتضی شریفی (19 ساله) ، محمدرضا حضرت پور (19 ساله) ، امیر حسین توخته ( 18 ساله) تنها نکته ی مثبت این رقابتها برای ایران بود. این بازیکنان که در رده ی نوجوانان و جوانان روی سکوی جهانی رفاته بودند بلافاصله توسط کلاکوویچ به ترکیب ایران اضافه شدند و با نمایش خوب خود نوید آینده ی خوبی را برای والیبال ایران می دهند.
نکات منفی:
• تمام کننده
یکی از مشخصات تیم های بزرگ دنیا وجود یک بازیکن شش دانگ و تمام کننده می باشد که در مواقع حساس بتواند بار اصلی تیم را به دوش کشد . زایستف در ایتالیا ، آتاناسویچ در صربستان ، کورک در لهستان، اروین گاپت در فرانسه همه از این دست بازیکنان می باشند. بازیکنانی که وقتی پشت خط سرویس قرار می گیرند توانایی کسب چند امتیاز مستقیم را دارا می باشند . و زمانی که دریافت تیم دچار مشکل می شود بهترین گزینه برای پاسور تیم می باشند. بهنام محمودی در سال های دور بهترین تمام کننده ی والیبال ایران بود تا اینکه بعد از بهنام ، امیر غفور ما را به روزهای گذشته برد اما پس از مصدومیت غفور هنوز نتوانسته خود را به دوران اوجش برساند . غفور با درصد 45.6 اسپک موفق و رتبه ی کلی 30 ام بهترین اسپک زن ایران در این مسابقات بود که نسبت به سالهای گذشته افت داشته است.
• پاسور دوم
والیبال ایران سالهاست که از وجود پاسور های نخبه بهره می برد. امیر حسینی در سالهای نه چندان دور همواره یکی از بهترین پاسور های آسیا بود . معروف اما پا را فراتر از آسیا گذاشت. او سالهاست که با نمایش بازی های فوق العاده همواره جز بهترین پاسورهای دنیا قرار داشته است. اما والیبال ایران متاسفانه پس از مهدوی نتوانسته جایگزینی مناسبی برای معروف پیدا کند. عدم دعوت ستاره ای جوانی چون جواد کریمی یا حمید حمودی در سالهای گذشته را می توان دلیل اصلی این اتفاق دانست. هر چند وادی پاسور چندان بدی نیست اما فاصله ی سطح وادی با معروف کاملا مشهود است.
• سرویس و دریافت
و اما بزرگترین و ریشه ای ترین مشکل والیبال ایران سرویس و دریافت. امروزه تیم های والیبال دنیا بسیار به هم نزدیک شده اند و تنها وجه تمایز آنها سرویس می باشد. به طوری که تیمی که در بازی بتواند از سرویس های خود بهتر استفاده کند برنده ی رقابت خواهد بود. والیبال ایران در سالهای گذشته به واسطه ی برنامه ریزی در سنین پایه همواره جز قدرتهای برتر دنیا در رده ی جوانان و نوجوانان بوده است. اما متاسفانه باید گفت که در این رده آنچنان که باید بر روی سرویس کار نمی شود.
همچنین سرویس خوب زمینه ساز دریافت قوی می شود زمانی که در رده های سنی پایه بر روی سرویسهای پرشی کار شود و بازیکنان بتوانند سرویسهای پرشی خوبی بزنند به طبع دریافت بازیکنان هم قوی خواهد شد. با نگاهی به لیگ والیبال ایران این مساله بسیار مشهود تر خواهد بود.
متاسفانه بدلیل اینکه در رده های سنی پایه بر روی سرویس های پرشی کار نمی شود اکثر بازیکنان در لیگ روی به سرویس های کنترلی می آوردند که دریافت این سرویس های راحت از پرشی می باشد.حال زمانی که این بازیکنان در سطح جهانی رقابت می کنند در دریافت سرویس های پرشی دچار مشکل می شوند زیرا بیشتر عادت به دریافت سرویس های کنترلی کرده اند. این مشکل در اکثر بازیکنان ما مشهود است . دریافت کننده ای ما : معنوی نژاد، شریفی، عبادی پور هر سو زمانی که با تیم های سرویس زن مواجه بودیم دچار مشکل بودند .
در زمینه سرویس جواد محتشمیان جمله ی جالبی دارد : " تکرار در اجرای یک نقشه باعث کم شدن درصد خطا می شود" . اکثر بازیکنان ما در زمینه سرویس اعتماد به نفس کافی را دارا نمی باشند. این اعتماد به نفس فقط وفقط از "تکرار آن نقشه" بدست می آید. بازیکنان شاخص دنیا در زمینه سرویس توانایی کسب چندین امتیاز از خط سرویس را دارا می باشند چونکه در این فضا به کرار قرار گرفته اند. در تیم ما بازیکنانی مثل عبادی پور ، غفور ، معنوی نژاد، موسوی ، قایمی ، سرویس پرشی میزدند. غفور موسوی و معنوی نژاد به دلیل نداشتن همان اعتماد به نفس امسال اکثرا روی به سرویس کنترلی آورده بودند. قایمی هم که اکثرا نیمکت نشین بود. اما عبادی پور نسبت به سایرین در خط سرویس خوب عمل کرد هر چند آن هم نسبت سطح جهانی عملکرد خیلی خوبی نبود. ضمن اینکه نباید از سرویس های خوب توخته غافل شد
• جمع بندی
هر چند عملکرد تیم ملی راضی کننده نبود چه در زمینه بازیکنان چه کادر مربیگیری ، اما وجود بازیکنان جوان و آینده دار می تواند ما را به آینده دلخوش کند. ضمن اینکه باید به کلاکوویچ زمان داد و همچنین اطمینان .
