وقتی تو یونایتد بود، در کنار بازی عالیش، شخصیت چندان جالبی نداشت... مدل مو های عجیبی میزد، خیلی ناز میکرد و دم به دیقه گریه وسط بازی... به رئال که اومد، خیلی از لحاظ شخصیتی رشد کرد، ولی انگار دوباره برگشته به همون حالت قبل...

به رئال که اومد، مدل مو های مردونه میزد و حتی یه بارم از مدل موهای زمان یونایتدش ابراز پشیمونی کرد... دیگه هم از اون همه ناز و گریه وسط بازی خبری نبود و حداقل خیلی کمتر شده بود... ولی حالا که به یووه رفته با عکس العمل عجیب به اخراجش جلوی والنسیا و عدم حضور تو مراسم بهترینای یوفا و فیفا و احترام نذاشتن به هم تیمی چندین سالش، شخصیت نه چندان جالب زمان قبل از رئال رو تو ذهنا تداعی میکنه... به رفتارای زمان یونایتد نمیشه زیاد خرده گرفت، چون جوون بود و جویای نام، ولی حالا تو 34 سالگی و با داشتن 4 تا بچه این رفتارا عجیبه در هر صورت کریس برامون کم زحمت نکشید، با پرز هم نظرم که گفت بعد از دی استفانو بهترین بازیکن تاریخ رئاله... و البته بهترین گلزن تاریخ باشگاه هم هست که اینا عناوین بسیار بزرگی تو باشگاهی مثل رئالن و اگرم احیانا امشب جایزه رو برد، خوشحال میشم، چون بخاطر دوران حضورش تو رئال این جایزه رو میبره، نه این چند بازی تو یووه... ولی مطمئنا خوشحال تر میشم اگه لوکیتا ببره... چه کسی بهتر از کرویف بالکان برای شکستن سلطه یک دهه ایه مسی و رونالدو بر بهترین بازیکن جهان؟ پ. ن: پرز کبیر: لوگوی رئال مادرید نماد ارزش هایی است که باید آنرا حفظ کنیم... مادرید فراتر از مرز ها یک الگوست