سلام دوستان
امروز، ۸ مهر، روز جهانی ناشنوایان بود که خب بهونه ای شد تا یه سری چیزا که همیشه تو ذهنم بوده و آزارم میداده رو بگم. اولش یکم گشتم تا یه متن قشنگ و ادبی پیدا کنم. ولی خوندنش احتمالا بیشتر حس ترحم رو ایجاد میکرد که همه از این حس، از اینکه دل کسی واسشون بسوزه یا ترحم بشه بهشون فراری ان. واقعتیشم اینه که هیچ بنی بشری به ترحم هیچ کسی نیاز نداره. همین که توی رفتار خودمون در مورد آدمایی که به چشم ما یه نقص ظاهری دارن، که اون نقص، تحت کنترل و اختیار خودشون نبوده، یه چیزایی رو رعایت کنیم کافیه.
یکیش اینه که وقتی اینجور افرادو تو خیابون میبینیم، چهار چشمی زُل نزنیم بهشون که انگار از کره مریخ اومدن. باور کنیم همون نقص میتونسته برای مام اتفاق بیفته یا حتی شاید در آینده بیفته و خودمون تو اون شرایط قرار بگیریم. این افراد شاید ظاهرا مشکلی داشته باشن، ولی درون اکثرشون زلال و پاکه. در عوض این من و شماییم که هزار و یک مشکل درونی و رفتاری داریم که به چشم صورت دیده نمیشه. خواهش میکنم از خودم و شما که اگه با این افراد برخورد کردیم کاملا عادی باهاشون برخورد کنیم. اگرم یه فرد ناشنوا یا نابینا یا با هر مورد دیگه دیدیم به جای اینکه با نگاهمون معذبش کنیم و کاری کنیم که آهِ حسرت بکشه و از بدنیا اومدنش پشیمون بشه، خیلی صمیمی و دوستانه و خالصانه کمکش کنیم. وقتی ام این کارو کردیم نگیم وای عجب آدم باحالی هستم. این وظیفه هر انسانیه که دارای شعور باشه.
دومین چیزی که تو ذهنم بوده ازدواجا و بچه دار شدنای نا آگاهانه ست. بدون هیچ اطلاعی از جنبه های مختلفش، ازدواج میکنیم و بچه دار میشیم. اگه واقعا شرایطشو نداریم، اگه آمادگیشو نداریم، اگه علمشو نداریم چرا زِرتی بچه دار میشیم؟ چرا با نفهمی خودمون باعث میشیم یکی تمام طول عمرشو عذاب بکشه.
اینکه همه چی دست خداس و اینا سرِ جاش. ولی خدا دنیارو با قوانین خاص خودش آفریده.
حداقلِ حداقلش اینه قبل ازدواج و بچه دار شدن یه آزمایش ژنتیک بدیم. اصلا ببینیم بدن ما آمادگی اینو داره که ۹ ماه تمام یه موجود زنده رو با خودش حمل کنه و سالم به دنیا بیارتش( خانوما )؟
اصلا خیلیا هستن خودشون یه بیماری ای دارن که ازش بی خبرن و تو همون بی خبری اون بیماریو به بچه شون منتقل میکنن. خب عزیز من، داری در حق اون بچه جنایت میکنی. اون چه گناهی کرده که همه ی عمرش باید تاوان نفهمی تو رو بده؟؟؟
اگه واقعا از پسِ کاری برنمیایم، اگه واقعا توانشو نداریم یا لیاقتشو، انجامش ندیم.
__________
اینایی که گفتم چیزایی بود که یه مدت توی دلم مونده بود و باید می گفتم. در حد عقل محدود خودم بود.
ممنون که خوندین.
