آقای میناوند اعتقاد دارن که کی‌روش عدالت رو در فوتبال ملی رعایت نمیکنه و بعضیا که خوب بازی میکنن به حقشون نمیرسن. چقد این حرف از این شخص انتظار می‌رفت واقعا. نکته ای که آقای میناوند ترجیح میده فراموش کنه اینه که تیم ملی جایزه خوب بازی کردن بازیکنا نیست. تیم ملی یه تیمه و هر تیمی هم برنامه های خودش رو داره. مربی نمیتونه برنامه های خودش رو عوض کنه تا فلان بازیکن که خوب بازی کرده رو تو ترکیبش جا بده. فرانسه رو مثال میزنم: اولیویه ژیرو تو تیم باشگاهیش ذخیره لاکازت بود، ولی در نهایت این ژیرو بود که فیکس شد و‌ لاکازت اصلا دعوت هم نشد. رابیوت به تیم ملی دعوت نشد در صورتی که فصل خوبی رو داشت و شاید کمتر کسی بگه فصلش از ماتوییدی بهتر نبود. لاپورته که گرون ترین مدافع میانی فرانسوی بود یا کلمون لنگله که تو سویا ترکونده بود و در آخر فصل بارسا خریدش دعوت نشدن و عادل رامی! دعوت شد. تو ۹۰‎٪ سیستم ها رابیوت بهتر از ماتوییدیه ولی برنامه های دشان تیم ملی فرانسه یکی از اون ۹۰‎٪ نیست؛ لاکازت و ژیرو و رامی و بقیه هم همینطور. کی روش رو میخواید نقد کنین بکنین ولی چرند خنده دار نگین. قرار نیست این که بازیکنایی که تو سیستمش جا نمیشن رو دعوت نمیکنه رو «بی عدالتی» بدونیم.