دل باید پاک باشه، نماز و روزه بهانه ست! هرجور دلت میخواد با خدا صحبت کن! عبادت به نماز نیست

برخی دین و دینداری را اینگونه جلوه میدهند که صرف ایمان داشتن در دل به خداوند و ارتباط دلی با معبود کفایت میکند! امام باقر(ع) در دوران خود با نقل حدیثی از امیرالمومین به این شبهه پاسخ داده اند: ابوالصّباح می­گوید شنیدم که حضرت باقر(ع) فرمود که علی(ع) مکرّر می­فرمود اگر #ایمان همین گفتنِ شهادتین بود و انسان فقط با اعتراف به وحدانیّت خداوند و رسالتپیغمبر مؤمن می­شد، دیگر روزه و نماز و حلال و حرام نازل نمی­شد! چنین شخصی می‏شد مؤمن و جایگاهش هم می­شد بهشت! علی(ع) مکرّر می­گفتند اگر ایمان گفتنِ #شهادتین است، پس اینها برای چه نازل شد؟! معلوم می­شود که صِرف گفتنِ شهادتین ایمان نیست. این اشاره دارد به آن مطلبی که ایمان، جای‏گزین شدنِ «دین» در دل و پذیرشِ قلبیِ آن بیان صادره از مقام رُبوبی است که به وسیلة #انبیا به ابنای بشر ابلاغ می‏شود. دین هم مُرکّب از «اصول و فروع» و «علم و عمل» است. بنابر این هیچ مانعی ندارد که کسی #مسلمان ظاهری باشد و همة احکام ظاهری و #فقهی اسلام دربارة او اجرا شود، ولی در عین حال مؤمن نباشد. بحارالانوار، ج 66، ص 19