فینال لیگ قهرمانان اروپا ، فصل 2016/17 ، بازی یا یوونتوس ، و منی که برای اولین بار بازی کریستیانو رو تماشا کردم .
اصلا از چشماش میشه خوند که با بقیه فرق داره . همون نگاه اول ، با اون مو های بامزه و خاصش ، و لبخندی که همیشه روی لباش بود ، همه چیز از همون شب شروع شد ..........
نقل و انتقالات زمستونی و تابستونی ، و شایعات فراوون . زمستون خبر اومد می خواد بره پاریس ، ولی نرفت . و من ،خوشحال از اینکه کریس تا آخرش تو رئال میمونه . شایعه های انتقالش به یوونتوس که شروع شد ، با خودم گفتم حتما یه شایعه هست ، مثل زمستون . ولی خبرا هر روز زیاد و زیادتر میشد .
خبر رسمی رو که شنیدم ، نمی تونستم گریه نکنم . هر شب عکسای کریستیانو ، هر روز کلیپ های کریستیانو ، و هر لحظه ، فقط و فقط گریه .......
فکرشم نمی کردم که داستان من ، کریستیانو و رئال ، فقط یه فصل دوام پیدا کنه . کریس رفت ، رفت تورین . رفت همون جایی که اون برگردون محشر رو زد . رفت همون جایی که همه تشویقش کردن .
کریس ، می دونم نمی شنوی ولی خب ، دلم می خواد یکم باهات حرف بزنم :
کریس ، اصلا هوادارایی که تو رو هو می کردن و بهت توهین می کردن رو نمی بخشم . اونا دلتو شکوندن . اونا باعث شدن که خسته بشی و بری .
نمی دونم دلیل اصلی رفتنت چی بوده ، ولی باعث و بانیش رو نمی بخشم. تو متعلق به برنابئو بودی . چه حیف که الان یه لباس دیگه رو می پوشی . با تو رئالی شدم ، ولی با رفتنت عوض نمیشم .آرزو می کنم هر جا هستی ، بدرخشی ، جز جلوی عشق سپید .
مواظب چشمای قشنگت باش کریس ?