بله این توسط دایی من گفته شده ..وقتی طرفدار تیم ملی المان بودو فینال یورو به دانمارک باخت ..این جمله بیشتر برای کم کاری در مسئولیتی بزرگ یا اتفاقی بزرگ و بی نهایت مهمه که فردی در مقابل مردم باید پاسخگو باشه ..اما در سال 1992 اینقدر این جمله مسئولانه و پر احساس گفته شده که کمتر جای خنده وشوخی باقی میزاره .. کلافه و سردرگم اومد پیش ما .سرشو می خاروند دیشب آلمان به دانمارک باخته بود و آروم وقرار نداشت و گفت : حالا جواب مردمو چی بدم؟ خوبه ادم اینطور باشه .