این روزا بیشتر از اینکه از درخشش کریس خوشحال باشم از اوج گیری و آمادگی بالای جواهرمون دیبالا خوشحالم. دیبالا در سه فصل اخیر هر فصل بهترین بازیکن تیم در همون فصل انتخاب شده و این نشان دهنده اینه که چقدر این بازیکن برای یوونتوس مهمه...امسال آلگری وظایفی رو به عهده دیبالا گذاشته ،به همین خاطر در طول بازی مجبوره حتی تا یک سوم دفاعی خودی هم عقب بیاد،جنگندگی و درگیرذی هاش برای تصاحب توپ نسبت به گذشته بیشتر شده،شاید یکی از دلایلش هم آمادگی بسیار نفرات نیمکت نشین باشه که باعث میشه نفرات فیکس نهایت تلاششون را بکنن تا بازی بعد هم فیکس باشن.حضور رونالدو در خط حمله یوونتوس هم تاثیر بسیارزیادی روی نحوه بازی دیبالا و بخصوص برناردسکی گذاشت،برناردسکی در اوج جوانی بسیار پخته نشون میده جوری که انگار ده ساله در یوونتوس بازی میکنه. امیدوارم درخشش های این دو بازیکن جوان(دیبالا،برناردسکی)ادامه دار باشه و در کنار کریس و کاستا خط دفاعی هر تیمی را از دم تیغ بگذرونن... فورزا ایتالیا.... فورزا یووه.....