آخرین بازمانده از تاریخ نوین استمفورد بریج نیز به دوران باشکوه خود در فوتبال پایان داد و کفش های خود را آویخت.
صحنه سینماییِ جان تری پس از خراب کردن پنالتی « چمپیونشیپ پوینت» در لوژنیکی از دراماتیک ترین صحنه های تاریخ لیگ قهرمانان است.جایی که کاپیتان چلسی با پس زمینه رگبارهای ناجوانمردانه لوژنیکی سرِ خود را روی زانوهایش گذاشت تا کلوز آپ تاریخی کارگردان روس، حجت را تمام کند.داستان اما برای جان تری، همان داستان «ریاضت» بود. اینکه تنها جای خالی ویترین افتخاراتش در فوتبال باشگاهی قرار نبود به آسانی پر شود.فینال دوم لیگ قهرمانان نیز برای کاپیتان دراماتیک بود. جایی که او نتوانست به علت محرومیت تیمش را در آلیانز آره نا در فینال همراهی کند.کارگردان آلمانی اما به همان اندازه کارگردان روس خوش ذوق بود چرا که در طول 120 دقیقه و ضربات پنالتی یک لحظه نیز کلوز آپ تری را رها نکرد. بازیکنی که حتی حضورش روی سکوها نیز برای چلسی غنیمت بود. این مسئله در فینال آلیانز آره نا کاملا ملموس بود. مسئله دقیقا همین است، همین «قدرت رهبری» که به اعتقاد بسیاری از فوتبال نویسان برجسته دنیا، مهم ترین شاخصه جان تری محسوب می شود. بازیکنی که با فتح آلیانز آره نا، تنها جای خالی ویترین افتخاراتش را نیز تکمیل کرد تا نام خود را در میان تاثیرگذارترین بازیکنان تاریخ فوتبال باشگاهی اروپا جاودانه کند.
از لحاظ افتخارات فردی جان تری شاید صاحب چیزهایی باشد که برای یک مدافع آرزوست. حضور در تیم منتخب فیفا برای پنج بار پیاپی مابین سال های 2005 تا 2009، بهترین مدافع باشگاهی فیفا برای سه فصل. حضور در تیم منتخب جام جهانی 2006 به عنوان تنها انگلیسی این تیم، انتخاب به عنوان بهترین بازیکن فصل چلسی برای دو بار. بهترین بازیکن لیگ برتر انگلیس در فصل 2004/2005، از افتخارات فردی جان تری است. یک کاپیتان متعصب دیگر نیز از فوتبال خداحافظی کرد تا ما بمانیم و فوتبال و شاید روزی به طرفداران چلسی بگوییم، ما بازی های جان تری را دیدیم. مقایسه کردن هر مدافعی با او در چلسی شبیه شوخیست.
تری شاید خارج از مستطیل سبز به اندازه دیگر اسطوره های معاصر فوتبال اروپا همچون جی جی بوفون یا خاویر زانتی و توتی مورد توجه قرار نگیرد، همین مسئله باعث شده تا آن طور که باید از دستاوردهای او در فوتبال باشگاهی اروپا گفته نشود، با این حال تا آن جایی که به فوتبال مربوط می شود، او خارق العاده و یک الگوی انکار نشدنی و نمونه بارز یک «رهبر فوتبالی» است،و دستاوردهایش درون مستطیل سبز به راحتی با تمامی اسطوره های هم دوره خود، قابل مقایسه خواهد بود.
