بیماری لوپوس نوعی بیماری با درگیری چند عضو از بدن است که به‌طور واضح پوست و مخاط‌ها را مبتلا می‌کند، ولی احتمال ابتلای دستگاه‌های عصبی، کلیه، چشم، مفاصل، خون و سیستم ایمنی بدن هم در آن زیاد است.

سیستم ایمنی به‌طور طبیعی از بدن در برابر عفونت‌های خطرناک و باکتری‌ها دفاع می‌کند تا آن را سالم نگه دارد. لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) یک بیماری مزمن خودایمنی است و زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن قادر به ایجاد تمایز بین سلول‌های سالم بدن و مهاجمان خارجی نباشد که در این حالت بدن به سلول‌های خودی حمله می‌کند.

اصطلاح لوپوس برای شناسایی تعدادی از بیماری‌های خودایمنی که علائم بالینی و خصوصیات آزمایشگاهی مشابهی دارند به‌کار می رود، اما SLE شایع‌ترین نوع لوپوس است و منظور از لوپوس در اغلب موارد همان SLE است.

SLE بیماری مزمنی است با دوره‌هایی از علائم شدید که به‌طور متناوب جای‌شان را به دوره‌هایی از علائم خفیف می‌دهند. بیماران مبتلا به SLE درصورتی‌که تحت درمان و مراقبت‌ باشند می‌توانند زندگی عادی داشته باشند

.

علایم و نشانه‌هایی که ممکن است زنگ خطری برای عود بیماری لوپوس باشد.

خسته شدن بیش از حد انتظار

احساس ضعف مداوم

احساس درد در تمام بدن

داشتن تب به صورت خفیف یا شدید

بی اشتهایی مداوم

کاهش وزن ناخواسته

افزایش ریزش مو

خون‌ریزی از بینی به صورت مکرر

زخم‌های سقف دهان به‌طوری‌که پس از خوردن غذاهای تند دچار سوزش شود

بثورات پوستی در نقاط مختلف بدن

درد مفاصل

تورم مفاصل

خستگی مفاصل هنگام برخاستن از خواب

درد قفسه سینه با افزایش تنفس

تنگی نفس

سرفه همراه با خلط خونی

سردردهای غیرمعمول و مداوم

احساس حالت تهوع و استفراغ

احساس ناراحتی و درد در شکم به‌طور مداوم

ورم کردن پاها به‌طور مداوم

ورم کردن پلک‌ها

دیده شدن خون در ادرار

در صورت بالا رفتن مقدار pt علامت مشخصه لوپوس است