خدایان در مذاهب وایکینگی به دو دسته تقسیم می شوند.
- گروه اول خدایان را آیسر و یا خدایان دلاور می نامند و دسته ی دوم را وانیر یا خدایان کشت و زراعت می نامند. خدایان وایکینگ ها جاودان نبودند و می توانستند کشته شوند. آنها حتی احساسات انسانی مانند عشق، نفرت و یا حسادت را نیز داشتند.
- وایکینگ ها حتی باور داشتند که الف ها در جنگل های شمالی وجود دارند و در آنجا زندگی می کنند. وایکینگ ها حتی باور داشتند که دورف ها در دالان های زیر زمینی زندگی می کنند. وایکینگ ها حتی باور داشتند که غول ها در کوهستان های مرتفع زندگی می کنند.
نه جهان:
وایکینگ ها باور داشتند که نه جهان و منطقه وجود دارد. تمامی این جهان ها توسط یک درخت بزرگ به نام یگدراسیل حمایت و کنترل می شدند. نام نه جهان به ترتیب زیر است:
- ۱- آزگارد: محل زندگی خدایان جنگ و دلاوری
- ۲- واناهم: محل زندگی خدایان کشاورزی و زراعت
- ۳- آلفیم: محل زندگی الف های روشن
- ۴- میدگارد: زمین و محل زندگی انسان های فانی
- ۵- جوتونهیم: محل زندگی غول های کوهستان
- ۶- نیداولیر: محل زندگی دورف ها
- ۷- سوارتالفیم: محل زندگی الف های سیاه
- ۸- نیفلیم: محل زندگی مردگان، جایی که ملکه ی سیاه در آن زندگی می کند
۹- ماسپل: محلی که در آن شمشیرهای جنگی و سلاح های خدایان ساخته می شود
- اگر به مباحث علاقه مند هستید، برچسب زیر را ?دنبال کنید